Nośniki optyczne

Nośniki optyczne to rodzaj przechowywania danych, który wykorzystuje lasery do odczytywania danych z wyjmowanego plastikowego dysku. Większość dysków optycznych jest nagrywana jednokrotnie przez wytłoczenie zakodowanych danych na spodniej stronie metalowej powłoki dysku. Dyski nagrywalne mogą być zapisywane przez komputerowy napęd optyczny, a specjalne dyski wielokrotnego zapisu można kasować i zapisywać ponownie wiele razy. Płyty CD, DVD i Blu-ray to najpopularniejsze formaty nośników optycznych, często używane do dystrybucji muzyki, filmów, gier i innego oprogramowania.

Zamiast przechowywać dane za pomocą ładunków magnetycznych, nośniki optyczne kodują dane cyfrowe za pomocą szeregu wypukłości i wgłębień na spodniej stronie metalowej powłoki dysku. Gdy dysk obraca się w napędzie, laser skanuje te wypukłości i wgłębienia, a następnie dekoduje ich wzory do postaci danych możliwych do odczytania. Każdy nowy format nośników optycznych zmniejsza rozmiar tych wypukłości i wgłębień, wykorzystuje węższy laser do ich odczytu i obraca dysk szybciej, aby zapewnić odpowiednią przepustowość do strumieniowego odtwarzania zawartości dysku. Na przykład płyta CD ma wgłębienia o długości 800 nm i obraca się z prędkością około 250 obrotów na minutę (RPM), podczas gdy płyta Blu-ray ma wgłębienia o długości zaledwie 150 nm i obraca się z prędkością ponad 1800 RPM.

Podobnie jak inne rodzaje przechowywania danych, nośniki optyczne mają pewne zalety i wady. Ich największą zaletą jest niski koszt produkcji dysków optycznych, zwłaszcza w przypadku tłoczenia tysięcy kopii tego samego dysku. Prawidłowo przechowywane w suchych i stabilnych warunkach dyski optyczne mogą działać przez kilka dziesięcioleci. Jednak szybkość przesyłania danych z dysków optycznych jest niska w porównaniu z dyskami twardymi i dyskami SSD. Dyski mogą również zostać uszkodzone przez zarysowania górnej i dolnej powierzchni, jeśli nie są przechowywane w ochronnym etui.