Optische media

Optische media is een type gegevensopslag dat lasers gebruikt om gegevens te lezen van een verwijderbare plastic schijf. De meeste optische schijven worden één keer beschreven door gecodeerde gegevens in de onderkant van de metalen laag van een schijf te persen. Beschrijfbare schijven kunnen worden beschreven door het optische station van een computer, en speciale herschrijfbare schijven kunnen meerdere keren worden gewist en opnieuw beschreven. CD's, DVD's en Blu-rays zijn de meest voorkomende indelingen voor optische media en worden vaak gebruikt om muziek, video's, games en andere software te verspreiden.

In plaats van gegevens op te slaan met magnetische ladingen, coderen optische media digitale gegevens met een reeks hobbels en putjes aan de onderkant van de metalen laag van een schijf. Terwijl de schijf in het station ronddraait, scant een laser die hobbels en putjes en decodeert de patronen tot leesbare gegevens. Elke nieuwe indeling voor optische media verkleint de afmetingen van deze hobbels en putjes, gebruikt een smallere laser om ze te lezen en laat de schijf sneller ronddraaien om voldoende bandbreedte te bieden om de inhoud van de schijf te streamen. Een CD heeft bijvoorbeeld putjes die 800 nm lang zijn en draait met ongeveer 250 omwentelingen per minuut (RPM), terwijl een Blu-ray-schijf putjes heeft die slechts 150 nm lang zijn en met meer dan 1.800 RPM draait.

Net als andere soorten gegevensopslag heeft optische media enkele voordelen en enkele nadelen. Het grootste voordeel is dat optische schijven goedkoop te produceren zijn, vooral wanneer duizenden exemplaren van dezelfde schijf worden geperst. Als ze op de juiste manier worden bewaard in droge, stabiele omstandigheden, hebben optische schijven een levensduur van tientallen jaren. De overdrachtssnelheden van optische schijven zijn echter laag in vergelijking met harde schijven en SSD's. Ze kunnen ook beschadigd raken door krassen op de boven- en onderkant van de schijf wanneer ze niet in een beschermhoes worden bewaard.