Codering

Codering is het proces waarbij gegevens van de ene vorm naar de andere worden omgezet. Hoewel "coderen" als werkwoord kan worden gebruikt, wordt "codering" vaak als zelfstandig naamwoord gebruikt en verwijst het naar een specifiek type gecodeerde gegevens. Er zijn verschillende soorten codering, waaronder beeldcodering, audio- en videocodering en tekencodering.

Mediabestanden worden vaak gecodeerd om schijfruimte te besparen. Door digitale audio-, video- en beeldbestanden te coderen, kunnen ze worden opgeslagen in een efficiënter, gecomprimeerd formaat. Gecodeerde mediabestanden zijn doorgaans vergelijkbaar in kwaliteit met hun oorspronkelijke, ongecomprimeerde tegenhangers, maar hebben veel kleinere bestandsgroottes. Een WAVE-audiobestand (.WAV) dat bijvoorbeeld wordt omgezet naar een MP3-bestand (.MP3), kan 1/10 van de grootte van het oorspronkelijke WAVE-bestand hebben. Op vergelijkbare wijze heeft een gecomprimeerd MPEG-videobestand (.MPG) mogelijk slechts een fractie van de schijfruimte nodig die het oorspronkelijke digitale videobestand (.DV) gebruikt.

Tekencodering is een ander type codering waarbij tekens als bytes worden gecodeerd. Omdat computers alleen binaire gegevens herkennen, moet tekst in binaire vorm worden weergegeven. Dit gebeurt door elk teken — waaronder letters, cijfers, symbolen en spaties — om te zetten in een binaire code. Veelvoorkomende typen tekstcodering zijn ASCII en Unicode.

Wanneer gegevens worden gecodeerd, kunnen ze alleen worden gelezen door een programma dat het juiste type codering ondersteunt. Bij audio- en videobestanden gebeurt dit vaak met een codec, die de gegevens in realtime decodeert. De meeste teksteditors ondersteunen meerdere typen tekstcodering, dus het komt zelden voor dat een tekstbestand niet in een standaardteksteditor wordt geopend. Als een teksteditor de codering die in een tekstdocument wordt gebruikt echter niet ondersteunt, kunnen sommige of alle tekens als vreemde symbolen verschijnen in plaats van de bedoelde tekst.