IM

Skrót od „Instant Message”.

Wiadomości błyskawiczne to forma tekstowego czatu w czasie rzeczywistym między co najmniej dwiema osobami za pośrednictwem Internetu. Przypominają wiadomości tekstowe SMS, ale działają przez dowolne połączenie internetowe, zamiast korzystać wyłącznie z sieci telefonii komórkowej. Rozmowy za pomocą wiadomości błyskawicznych odbywają się w czasie rzeczywistym, dzięki czemu użytkownicy tej samej usługi komunikacyjnej mogą rozmawiać, wpisując i wymieniając wiadomości. Użytkownicy mogą także jednocześnie prowadzić wiele rozmów w osobnych wątkach.

Wiadomości błyskawiczne zyskały popularność dzięki wygodzie i szybkości — pozwalają komunikować się szybciej niż za pomocą poczty elektronicznej i mniej inwazyjnie niż podczas rozmowy głosowej lub wideo. Dostępnych jest wiele platform do obsługi wiadomości błyskawicznych, ale większość z nich nie jest ze sobą zgodna i może wysyłać wiadomości tylko do własnych użytkowników. Platformy do obsługi wiadomości błyskawicznych oferują dodatkowe funkcje wykraczające poza samo przesyłanie wiadomości — wiele z nich pozwala sprawdzić, czy użytkownik jest online i czy właśnie pisze wiadomość. Wiele umożliwia także wysyłanie obrazów i nagrań wideo, wymianę plików lub rozpoczęcie szybkiej rozmowy VoIP albo rozmowy wideo. Większość zapewnia szyfrowanie w celu zachowania prywatności rozmów, a niektóre oferują bezpieczne szyfrowanie typu end-to-end.

Pierwsze wiadomości błyskawiczne pojawiły się jeszcze przed Internetem i działały za pośrednictwem połączenia lokalnego. Program Talk pozwalał dwóm użytkownikom zalogowanym na tym samym serwerze Unix wysyłać wiadomości, które pojawiały się na ich terminalach. Wiadomości błyskawiczne szybko zyskały popularność pod koniec lat 90. XX wieku, gdy usługi takie jak AOL Instant Messenger i ICQ pozwalały wysyłać znajomym wiadomości błyskawiczne, kiedy byli online. Funkcje wiadomości błyskawicznych pojawiły się także w innych usługach internetowych, takich jak Gmail i Facebook, umożliwiając wysyłanie wiadomości błyskawicznych do kontaktów poczty elektronicznej i znajomych w mediach społecznościowych. Aplikacje do obsługi wiadomości błyskawicznych przeznaczone dla urządzeń mobilnych, takie jak WhatsApp i iMessage, pojawiły się na smartfonach, gdy te zyskały popularność w latach 2010., zastępując SMS jako podstawową metodę przesyłania wiadomości tekstowych.