Plug and Play

Plug and Play, często skracane do „PnP”, to automatyczny proces konfigurowania komputerowych urządzeń peryferyjnych zaraz po ich podłączeniu. Użytkownik nie musi ręcznie instalować sterowników ani konfigurować ustawień urządzenia, ponieważ te zadania wykonuje system operacyjny. Plug and Play to standardowy sposób podłączania nowych urządzeń do komputerów z systemami Windows, macOS i Linux, a także do urządzeń mobilnych i tabletów.

Po podłączeniu nowego urządzenia peryferyjnego Plug and Play komputer wykonuje kilka automatycznych czynności. Najpierw system operacyjny wykrywa urządzenie i identyfikuje je za pomocą identyfikacyjnego protokołu chociaż dokładna metoda zależy od (interfejsu). Następnie wyszukuje i instaluje odpowiedni sterownik urządzenia z lokalnej biblioteki sterowników lub internetowego repozytorium. Na koniec konfiguruje nowe urządzenie peryferyjne, przydzielając mu niezbędne zasoby, takie jak adresy pamięci i żądania przerwań (IRQ). Na przykład po podłączeniu nowej myszy do jednego z portów USB komputera system operacyjny automatycznie rozpoznaje jej model i producenta, a następnie instaluje właściwy sterownik. W ciągu kilku sekund nowa mysz jest gotowa do użycia.

Większość interfejsów rozszerzeń we współczesnych komputerach obsługuje Plug and Play, w tym interfejsy zewnętrzne, takie jak USB, Thunderbolt, HDMI i DisplayPort, a także wewnętrzne gniazda rozszerzeń, takie jak PCI Express i SATA. Urządzenia podłączone przez interfejsy zewnętrzne często można podłączać i odłączać podczas pracy komputera, bez konieczności jego ponownego uruchamiania. Dodanie nowych podzespołów wewnętrznych wymaga najpierw wyłączenia komputera, ale po jego uruchomieniu automatycznie rozpozna on i skonfiguruje podzespoły zgodne z PnP.