Kolor indeksowany

Kolor indeksowany to metoda przechowywania i wyświetlania obrazów cyfrowych z użyciem ograniczonej palety kolorów. Zmniejsza ilość pamięci i miejsca na dane potrzebnych do wyświetlenia obrazu, odwołując się do wpisów w palecie obrazu (nazywanej tabelą wyszukiwania kolorów) zamiast określać pełną wartość RGB. Obrazy GIF używają wyłącznie kolorów indeksowanych, a obrazy PNG i TIFF również mogą używać kolorów indeksowanych, aby oszczędzać miejsce na dane.

Obrazy cyfrowe w pełnej palecie kolorów używają 24 bitów na piksel do określenia koloru każdego piksela spośród ponad 16 milionów możliwych wartości. Odwołanie do wpisu w tabeli wyszukiwania kolorów wymaga natomiast mniejszej ilości danych, zależnie od rozmiaru tej tabeli. Wybranie jednego z 256 możliwych kolorów wymaga 8 bitów, a mniejsza paleta 16 kolorów wymaga tylko 4 bitów na piksel.

Programy do edycji obrazów generują tabelę wyszukiwania kolorów za każdym razem, gdy zapisują obraz w formacie kolorów indeksowanych. Program analizuje obraz, aby określić najczęściej występujące kolory, a następnie na tej podstawie tworzy paletę. Obrazy zawierające wiele subtelnych odcieni kolorów lub płynnych gradientów będą miały trudności z ograniczeniem palety do 256 (lub mniejszej liczby) kolorów. W takich przypadkach rastr先owanie łączy kolory, mieszając dwa oddzielne kolory we wzory — oglądane ludzkim okiem wzory te nieznacznie się zlewają, tworząc nowy kolor pośredni między oboma.