PCM

Staat voor "Pulse-Code Modulation."

Puls-code­modulatie is een proces dat analoge audio omzet in digitale audio. Hierbij wordt de amplitude van een analoog audiosignaal op regelmatige intervallen gemeten, waarna elk meetpunt wordt afgerond op het dichtstbijzijnde vooraf ingestelde digitale amplitudeniveau. Dit is de standaardmethode om analoge audio om te zetten in digitale audio voor cd's, computers en digitale spraakcommunicatie.

Bij het samplen van een audiosignaal met PCM zijn twee variabelen betrokken. De eerste is de samplefrequentie, gemeten in kilohertz (kHz), oftewel het aantal keer per seconde dat het signaal wordt geanalyseerd. De tweede is de bitdiepte, die bepaalt hoeveel mogelijke digitale waarden die sample kunnen vertegenwoordigen. Wanneer een sample wordt geanalyseerd, zet een proces dat kwantisatie wordt genoemd de amplitude om in de dichtstbijzijnde digitale waarde. Een grotere bitdiepte biedt een groter bereik aan digitale waarden, waardoor de gekwantiseerde waarde dichter bij de werkelijke waarde kan komen. Audio op een cd wordt bijvoorbeeld gesampled met 44,1 kHz en heeft een bitdiepte van 16 bits per sample. Een bitdiepte van 16 bits biedt 65.536 mogelijke amplitudewaarden.

PCM werd aanvankelijk veel gebruikt om spraak in telefonische communicatie te digitaliseren, zodat deze zonder signaalverlies over lange afstanden kon worden verzonden. De specificatie Digital Signal 0 (DS0), die oorspronkelijk in de jaren zestig werd vastgesteld en nog steeds wordt gebruikt, digitaliseert een telefoongesprek met 8 kHz en 8 bits per sample, wat resulteert in een bitsnelheid van 64 kbps.

NOTE: Niet-gecomprimeerde PCM-audio wordt opgeslagen in verschillende bestandsindelingen, waaronder .PCM, .WAV en .AIFF.