Z przeplotem

Przeplot to metoda skanowania obrazu wideo, która dzieli każdą klatkę na dwa pola, wyświetlając naprzemiennie poziome linie. Najpierw przesyłane są linie nieparzyste, a następnie parzyste, co przy szybkim wyświetlaniu tworzy pełny obraz na przykład przy 50 lub 60 (klatkach na sekundę). Ponieważ każde pole zawiera tylko połowę informacji obrazu, przeplot zmniejsza wymaganą przepustowość transmisji o prawie 50% w porównaniu z jednoczesnym przesyłaniem pełnej klatki.

Przeplot nie jest zauważalny dla ludzkiego oka w przypadku statycznych lub wolno poruszających się obrazów, ale podczas szybkiego ruchu może powodować artefakty wizualne, często spotykane w transmisjach sportowych i grach wideo. Mogą one obejmować migotanie, rozmycie lub efekt „grzebienia”, w którym poruszające się obiekty wydają się rozdzielone między pola. Dlatego współczesne systemy wideo często używają funkcji skanowania progresywnego, która zapewnia wyraźniejszy i stabilniejszy obraz, szczególnie na ekranach LCD i OLED.

Historia

Przeplot został wprowadzony w analogowych formatach telewizyjnych, takich jak NTSC w Ameryce Północnej i PAL w Europie. To rozwiązanie było szczególnie ważne we wczesnych systemach nadawania, w których przepustowość była ograniczona.

HDTV i 4K

Standardy HDTV występowały w trzech podstawowych wersjach:

• 720p — rozdzielczość 1280x720 ze skanowaniem progresywnym
• 1080i — rozdzielczość 1920×1080 z obrazem generowanym z przeplotem
• 1080p — rozdzielczość 1920×1080 ze skanowaniem progresywnym

Filmy i programy w formacie 4K są zazwyczaj nadawane w standardzie 2160p, który zapewnia rozdzielczość 3840x2160 i skanowanie progresywne. Nie istnieje standard 4K z przeplotem.