Skanowanie progresywne

Skanowanie progresywne to metoda przesyłania i wyświetlania sygnału wideo, która rysuje każdą pionową linię obrazu przy każdym odświeżeniu ekranu. Jest przeciwieństwem wideo z przeplotem, które podczas każdego odświeżenia aktualizuje naprzemiennie pionowe linie (i wymaga w danym momencie mniejszej ilości informacji). Wideo ze skanowaniem progresywnym zapewnia płynniejszy ruch i bardziej szczegółowy obraz niż sygnał wideo z przeplotem, szczególnie w scenach akcji z dużą ilością szybkiego ruchu, i jest standardem w przypadku internetowego streamingu wideo oraz płyt DVD / Blu-ray.

Wideo z przeplotem było pierwotnie używane w standardowych transmisjach telewizyjnych, ponieważ wymaga mniejszej przepustowości do przesłania tylko połowy obrazu naraz, a także ze względu na sposób działania starszych telewizorów. Telewizory CRT odświeżają ekran z częstotliwością 60 Hz, dwa razy dla każdej klatki wideo nagranej z szybkością 30 kl./s — raz dla linii nieparzystych i raz dla linii parzystych. Zmniejsza to migotanie i sprawia, że ruch wygląda płynniej. Jednak nowoczesne wyświetlacze LCD i OLED mogą aktualizować ekran częściej i wyświetlać każdą klatkę wideo w wielu przebiegach, co daje bardziej szczegółowy obraz. Gdy ekrany LCD i OLED wyświetlają wideo z przeplotem, telewizor przetwarza sygnał, aby połączyć oba przebiegi z przeplotem w jeden obraz ze skanowaniem progresywnym.

Współczesne transmisje telewizyjne mogą wykorzystywać skanowanie progresywne lub przeplot. To, czy strumień wideo wykorzystuje skanowanie progresywne, czy z przeplotem, wskazuje litera następująca po liczbie pionowych linii rozdzielczości obrazu. Na przykład dwa najczęściej używane formaty telewizji HDTV to 720p i 1080i — 720p ma rozdzielczość 720 linii i wykorzystuje skanowanie progresywne, a 1080i ma rozdzielczość 1080 linii i wykorzystuje przeplot. Oba te formaty wymagają w przybliżeniu takiej samej przepustowości.