Interlaced

Interlaced is een methode voor het scannen van video die elk frame opsplitst in twee velden, waarbij afwisselend horizontale lijnen worden weergegeven. Eerst worden de oneven lijnen verzonden en daarna de even lijnen, waardoor bij snelle opeenvolgende weergave een volledig beeld ontstaat bijvoorbeeld met 50 of 60 (fps). Doordat per veld slechts de helft van de beeldinformatie wordt verzonden, vermindert interlacing de benodigde bandbreedte voor transmissie met bijna 50% ten opzichte van het verzenden van één volledig frame.

Hoewel interlacing met statische of langzaam bewegende beelden niet waarneembaar is voor het menselijk oog, kan het bij snelle bewegingen zichtbare beeldartefacten veroorzaken, zoals vaak voorkomt bij sport en videogames. Deze kunnen bestaan uit flikkering, onscherpte of een "kam-effect", waarbij bewegende objecten tussen de velden gesplitst lijken. Daarom gebruiken moderne videosystemen doorgaans progressive scan, wat een duidelijker en stabieler beeld oplevert, vooral op LCD- en OLED-schermen.

Geschiedenis

Interlacing werd geïntroduceerd bij analoge televisieformaten zoals NTSC in Noord-Amerika en PAL in Europa. Deze aanpak was vooral belangrijk in vroege uitzendsystemen, waarin de bandbreedte beperkt was.

HDTV en 4K

HDTV-standaarden kwamen in drie primaire versies:

• 720p - resolutie van 1280x720 met progressive scan
• 1080i - resolutie van 1920×1080 met interlaced uitvoer
• 1080p - resolutie van 1920×1080 met progressive scan

4K-films en -programma's worden doorgaans uitgezonden in 2160p, met een resolutie van 3840x2160 en progressive scan. Er bestaat geen interlaced 4K-standaard.