Frontside Bus

Magistrala front-side (lub „FSB”) była interfejsem między CPU komputera a jego kontrolerem pamięci. Cała komunikacja między CPU a pozostałymi elementami komputera odbywała się przez FSB, dlatego była ona również nazywana „magistralą systemową”. Magistrale FSB były powszechne w komputerach w latach 90. i 2000., ale stały się przestarzałe, gdy producenci procesorów zaczęli integrować kontroler pamięci bezpośrednio w CPU.

CPU komputera używał FSB do połączenia pary układów, nazywanych mostkiem północnym i mostkiem południowym, które razem określano jako chipset. CPU najpierw łączył się z mostkiem północnym, który następnie komunikował się z systemową pamięcią RAM i szybkimi gniazdami rozszerzeń, takimi jak AGP i PCI Express. Mostek północny używał wewnętrznej magistrali do połączenia z mostkiem południowym, który komunikował się z pozostałymi elementami komputera — magistralą PCI, urządzeniami pamięci masowej, kontrolerem USB i innymi komponentami wejścia/wyjścia.

Szybkość magistrali front-side — czyli liczba transferów danych między CPU a pamięcią systemową — mierzono w megahercach. Szybkość CPU była bezpośrednio powiązana z szybkością FSB i wynikała z pomnożenia szybkości magistrali przez mnożnik zegara ustawiony w systemie BIOS. Na przykład CPU o szybkości 2,4 GHz korzystający z magistrali 400 MHz używał mnożnika zegara 6,0. Jednak większe mnożniki zegara sprawiały, że komputery działały mniej wydajnie, ponieważ procesor często musiał czekać na przesłanie danych przez magistralę systemową. Ostatecznie projektanci CPU, tacy jak Intel i AMD, stworzyli nowe procesory, w których kontroler pamięci był zintegrowany bezpośrednio z CPU, co wyeliminowało potrzebę stosowania mostka północnego i magistrali front-side.