BIOS

Skrót od „Basic Input/Output System”.

BIOS komputera to program typu oprogramowanie układowe, który steruje sekwencją rozruchową komputera. Jest przechowywany na układzie ROM na płycie głównej komputera i udostępnia interfejs użytkownika z kilkoma zaawansowanymi ustawieniami konfiguracji sprzętu.

BIOS jest ładowany automatycznie po pierwszym włączeniu komputera. Wykonuje sekwencję rozruchową komputera, wyszukując zainstalowane elementy sprzętu, przeprowadzając testy POST, lokalizując wyznaczony dysk rozruchowy, a następnie ładując system operacyjny do pamięci. Po załadowaniu systemu operacyjnego BIOS działa jako pośrednik między CPU a urządzeniami wejścia/wyjścia, przechowując informacje o ich adresach sprzętowych dla systemu operacyjnego.

Dostęp do interfejsu BIOS podczas uruchamiania można uzyskać, naciskając wyznaczony klawisz klawiatury — zazwyczaj DELETE lub F2 — podczas testu POST albo gdy na ekranie wyświetlane jest logo producenta. Po załadowaniu interfejs BIOS wyświetla informacje o systemie, takie jak typ CPU i częstotliwość taktowania, łączna ilość systemowej pamięci RAM oraz zainstalowane urządzenia pamięci masowej. Udostępnia także kilka menu z konfigurowalnymi ustawieniami, które pozwalają wybrać dysk pełniący funkcję dysku rozruchowego, zmienić ustawienia zasilania systemu oraz włączać i wyłączać elementy sprzętu, takie jak wbudowany dźwięk i połączenia sieciowe.

NOTE: Oprogramowanie układowe BIOS było standardem w komputerach PC w latach 80., 90. i 2000., dopóki producenci nie zaczęli zastępować go następcą — Unified Extensible Firmware Interface (UEFI) — w latach 2010.