Korektor

Korektor lub „EQ” to narzędzie inżynierii dźwięku, które dostosowuje sygnał wyjściowy różnych częstotliwości. Umożliwia zmniejszanie lub zwiększanie poziomu określonych zakresów częstotliwości, zapewniając dokładniejszą kontrolę głośności dźwięku. Na przykład korektor pozwala wzmocnić niskie częstotliwości „basów”, nie wpływając na dźwięki ze średniego ani wysokiego zakresu „sopranów”.

Dostępne są korektory sprzętowe i programowe. Korektor sprzętowy ma fizyczne pokrętła lub suwaki i przetwarza analogowe sygnały audio za pomocą wewnętrznych układów elektronicznych. Korektor programowy jest obsługiwany za pomocą myszy lub klawiatury i przetwarza cyfrowy dźwięk za pośrednictwem komputera.

Istnieje kilka rodzajów korektorów, ale najczęściej spotykane są korektory graficzne i parametryczne.

Korektor graficzny

Najpopularniejszym i najlepiej rozpoznawalnym korektorem jest korektor graficzny. Zawiera suwaki, które umożliwiają zmniejszanie lub zwiększanie określonych częstotliwości. Typowy korektor graficzny może mieć od 3 do 31 pasm. Im więcej pasm, tym dokładniejsza kontrola. Na przykład prosty korektor 3-pasmowy może mieć suwaki „basów”, „średnich” i „sopranów”. Korektor 7-pasmowy może mieć suwaki dla określonych częstotliwości, takich jak 50 Hz, 120 Hz, 300 Hz, 800 Hz, 2 kHz, 5 kHz i 12 kHz.

Niektóre korektory mogą zapewniać zakres wyjściowy wynoszący tylko +/− 6 dB, podczas gdy inne umożliwiają zmniejszenie lub zwiększenie poziomu o ponad 20 dB. Zbyt duże zwiększenie poziomu określonej częstotliwości może powodować zniekształcenia (lub „przesterowanie” w przypadku cyfrowego sygnału audio). Dlatego zazwyczaj najlepiej jest zmniejszyć poziomy poszczególnych częstotliwości i zwiększyć ogólną głośność.

Korektor parametryczny

Korektor parametryczny używa pokręteł zamiast suwaków. Korektor półparametryczny umożliwia wybór częstotliwości i wzmocnienia dla każdej regulacji. W pełni parametryczny korektor pozwala modyfikować częstotliwość, wzmocnienie i „Q” (czyli szerokość) każdego ustawienia.

Większość korektorów graficznych automatycznie dostosowuje częstotliwości wokół każdego suwaka, co powoduje stopniowe „wygaszanie” zwiększenia lub zmniejszenia poziomu w sąsiednich częstotliwościach. Ustawienie „Q” korektora parametrycznego pozwala kontrolować szybkość tego wygaszania. Na przykład wąskie Q obejmuje mały zakres częstotliwości, taki jak dźwięk uderzenia w werbel. Szerokie Q obejmuje szeroki zakres częstotliwości, taki jak sekcja smyczkowa.

Wybór korektora

Wizualny charakter korektorów graficznych ułatwia ich obsługę i zrozumienie. Na przykład korektor w kształcie „uśmiechu”, który wzmacnia niskie i wysokie częstotliwości oraz zmniejsza średnie, jest łatwy do rozpoznania. Wiele programów audio dla użytkowników domowych zawiera korektory graficzne, ponieważ są one proste w obsłudze. Korektory w pełni parametryczne mają mniej intuicyjny interfejs, ale zapewniają większą kontrolę nad każdą regulacją częstotliwości. Dlatego większość profesjonalistów zajmujących się dźwiękiem woli pracować z korektorami parametrycznymi.

Inne rodzaje korektorów obejmują filtry i korektory półkowe. Filtry, takie jak filtry dolnoprzepustowe i górnoprzepustowe, odpowiednio stopniowo wygaszają niskie i wysokie częstotliwości. Są przydatne do usuwania nadmiaru basów lub sopranów z sygnału audio. Korektor półkowy przypomina filtr dolno- lub górnoprzepustowy, ale może również wzmacniać częstotliwość z dolnego lub górnego zakresu.

NOTE: Wiele programowych i sprzętowych korektorów ma ustawienie „bypass”. Ten przełącznik wł./wył. zapewnia prosty sposób przełączania między oryginalnym dźwiękiem a sygnałem audio przetworzonym przez korektor.