Solid-state

In de context van elektronische apparaten verwijst "solid-state" naar een component die geen bewegende onderdelen heeft. Solid-statecomponenten gebruiken vaste materialen zoals silicium om elektronische signalen te transporteren, in tegenstelling tot de elektronenbuizen en andere mechanische componenten die door de eerste elektronica werden gebruikt. De term wordt vaak specifiek gebruikt voor solid-state-flashopslagstations (SSD's), in tegenstelling tot mechanische harde schijven.

Veel vroege computeropslagapparaten waren geen solid-state-apparaten, omdat ze voor het opslaan van gegevens afhankelijk waren van bewegende onderdelen. Zo slaat een harde schijf gegevens op draaiende magnetische schijven op, die worden gelezen door mechanische lees-/schrijfkoppen; op vergelijkbare wijze leest een optisch station gegevens van een draaiende schijf met behulp van een beweegbare laser. Als een mechanisch station tijdens het lezen of schrijven van gegevens een plotselinge beweging ondervindt, kan het overslaan en een leesfout veroorzaken of zelfs permanente schade aan de lees-/schrijfkoppen en gegevensschijven veroorzaken. Solid-state-schijven gebruiken flashgeheugen en hebben geen bewegende onderdelen die door plotselinge bewegingen kunnen worden beïnvloed. Hierdoor zijn ze veel duurzamer en ideaal voor draagbare apparaten.

Alle moderne elektronische apparaten bevatten solid-statecomponenten zoals transistors, diodes en geïntegreerde schakelingen. Veel computercomponenten zijn volledig solid-state, zonder enige bewegende mechanische onderdelen, waaronder processoren, geheugenchips, moederborden en uitbreidingskaarten. Smartphones, tablets en laptops bevatten doorgaans alleen solid-statecomponenten — afgezien van onderdelen zoals koelventilatoren, scharnieren van beeldschermen, toetsen van het toetsenbord en aan-uit- en volumeknoppen.