Secundair geheugen

Secundair geheugen verwijst naar opslagapparaten, zoals harde schijven en SSD's. Het kan ook verwijzen naar verwijderbare opslagmedia, zoals USB-USB-sticks, cd's en dvd's.

In tegenstelling tot primair geheugen wordt secundair geheugen niet rechtstreeks benaderd door de CPU. In plaats daarvan worden gegevens die vanuit het secundaire geheugen worden benaderd eerst in het RAM geladen en vervolgens naar de processor gestuurd. Het RAM speelt een belangrijke tussenliggende rol, omdat het veel hogere snelheden voor gegevenstoegang biedt dan secundair geheugen. Door softwareprogramma's en bestanden in het primaire geheugen te laden, kunnen computers gegevens veel sneller verwerken.

Hoewel secundair geheugen veel langzamer is dan primair geheugen, biedt het doorgaans een veel grotere opslagcapaciteit. Een computer kan bijvoorbeeld een harde schijf van één terabyte hebben, maar slechts 16 gigabytes RAM. Dat betekent dat de computer ongeveer 64 keer meer secundair geheugen heeft dan primair geheugen. Daarnaast is secundair geheugen niet-vluchtig, wat betekent dat het zijn gegevens met of zonder elektrische stroom behoudt. RAM wordt daarentegen gewist wanneer een computer wordt uitgeschakeld of opnieuw wordt opgestart. Daarom wordt secundair geheugen gebruikt om "permanente gegevens" op te slaan, zoals het besturingssysteem, toepassingen en gebruikersbestanden.

NOTE: Secundair geheugen wordt ook wel "secundaire opslag" genoemd. Deze term is echter enigszins dubbelzinnig, omdat interne opslagapparaten soms ook "primaire opslagapparaten" worden genoemd.