Bestandsindeling
Een bestandsindeling definieert de structuur en het type gegevens dat in een bestand is opgeslagen. De structuur van een typisch bestand kan een koptekst, metagegevens, opgeslagen inhoud en een end-of-file-marker (EOF) bevatten. De gegevens die in het bestand zijn opgeslagen, zijn afhankelijk van het doel van de bestandsindeling. Sommige bestanden, zoals XML-bestanden, worden gebruikt om lijsten met items op te slaan, terwijl andere, zoals JPEG-afbeeldingsbestanden, gewoon een gegevensblok bevatten.
Een bestandsindeling bepaalt ook of de gegevens worden opgeslagen in platte tekst of in binaire indeling. Plattetekstbestanden kunnen worden geopend en bekeken in een standaardteksteditor. Hoewel tekstbestanden eenvoudig te maken zijn, nemen ze vaak meer ruimte in beslag dan vergelijkbare binaire bestanden. Ze bieden ook weinig beveiliging, omdat de inhoud eenvoudig kan worden bekeken door het bestand naar een teksteditor te slepen. Binaire bestandsindelingen kunnen worden gecomprimeerd en zijn zeer geschikt voor het opslaan van grafische, audio- en videogegevens. Als u probeert een binair bestand in een teksteditor te bekijken, zal het grootste deel van de gegevens er vervormd en onbegrijpelijk uitzien, maar mogelijk ziet u tekst in de koptekst die de inhoud van het bestand identificeert.
Sommige bestandsindelingen zijn bedrijfseigen, terwijl andere universele of open indelingen zijn. Bedrijfseigen bestandsindelingen kunnen alleen door een of meer verwante programma's worden geopend. Een gecomprimeerd StuffIt X-archief (.SITX) kan bijvoorbeeld alleen worden geopend door StuffIt Deluxe of StuffIt Expander. Als u een StuffIt X-archief probeert te openen met WinZip of een ander hulpprogramma voor het decomprimeren van bestanden, wordt het bestand niet herkend. Open bestandsindelingen zijn daarentegen openbaar beschikbaar en worden door meerdere programma's herkend. StuffIt Deluxe kan bijvoorbeeld ook gecomprimeerde archieven opslaan in de standaardindeling voor gecomprimeerde bestanden (.ZIP), die door vrijwel alle hulpprogramma's voor het decomprimeren van bestanden kan worden geopend.
Wanneer softwareontwikkelaars toepassingen maken die bestanden opslaan, is het belangrijk om een geschikte bestandsindeling te kiezen. Voor sommige programma's kan het zinvol zijn om een open indeling te gebruiken die compatibel is met andere toepassingen. In andere gevallen kan het gebruik van een bedrijfseigen indeling de ontwikkelaar een concurrentievoordeel geven, omdat bestanden die met het programma zijn gemaakt alleen met de software van de ontwikkelaar kunnen worden geopend. De meeste mensen hebben echter liever meerdere softwareopties, waardoor veel ontwikkelaars zijn afgestapt van bedrijfseigen bestandsindelingen en nu in plaats daarvan open indelingen gebruiken. Microsoft Word, dat vroeger tekstverwerkingsdocumenten opsloeg in de bedrijfseigen .DOC-indeling, slaat documenten nu bijvoorbeeld op in de open .DOCX-indeling, die door meerdere toepassingen wordt ondersteund.
NOTE: Hoewel de term "bestandsindeling" technisch verwijst naar de structuur en inhoud van een bestand, wordt de term ook door elkaar gebruikt met "bestandstype", waarmee een specifiek type bestand wordt aangeduid, zoals een bestand met opgemaakte tekst of een Photoshop-document.
Test je kennis