Teken

Een teken is elke letter, elk cijfer, elke spatie, elk leesteken of elk symbool dat op een computer wordt getypt of ingevoerd. Sommige onzichtbare tekens worden niet op het scherm weergegeven, maar zijn wel aanwezig om tekst te wijzigen of op te maken, zoals een tab of een terugloop. Bij gebruik van de tekenset ASCII neemt één teken één byte opslagruimte in beslag. De zin "Goedemiddag!" bestaat bijvoorbeeld uit 13 tekens en neemt 13 bytes opslagruimte in beslag.

Tekens op een computer worden, net als alle andere gegevens, opgeslagen als binaire gegevens. De specifieke reeks bits waaruit één teken bestaat, moet worden vastgelegd door een methode voor tekencodering. De twee meest gebruikte coderingsmethoden zijn ASCII en Unicode. ASCII slaat een teken op als één byte en ondersteunt 128 verschillende letters, cijfers, leestekens en symbolen uit het Latijnse alfabet. Met Unicode kan één teken worden gedefinieerd door één tot vier bytes per teken: één byte voor het Latijnse alfabet, cijfers en leestekens; twee bytes voor andere alfabetten, zoals het Griekse, Cyrillische en Hebreeuwse alfabet; drie bytes voor Chinese, Japanse en Koreaanse tekens; en vier bytes voor wiskundige symbolen en emoji.

Naast de grote verscheidenheid aan letters, cijfers en symbolen in de verschillende alfabetten, bevatten tekencoderingssets speciale tekens die de tekst eromheen wijzigen. De ASCII-set bevat besturingstekens zoals het nullteken, dat wordt gebruikt als teken voor het einde van een tekenreeks, een terugloop om een nieuwe regel te beginnen en een tab om een tabstop in te voegen. Unicode definieert meer groepen speciale tekens, zoals woordscheidingstekens en scheidingstekens. Deze bepalen waar regeleinden binnen en tussen woorden zijn toegestaan.

NOTE: De meeste besturingssystemen bevatten een toepassing of menu voor tekens, waarmee je speciale tekens en/of emoji kunt invoegen.