USB-C

Staat voor "Universal Serial Bus Type-C." USB-C is een type USB-connector dat in 2015 werd geïntroduceerd. Het ondersteunt USB 3.1, wat betekent dat een USB-C-verbinding gegevens kan overbrengen met maximaal 10 Gbps en maximaal 20 volt of 100 watt aan vermogen kan verzenden of ontvangen. In tegenstelling tot de eerdere USB Type-A- en USB Type-B-poorten is de USB-C-poort symmetrisch. Dat betekent dat u zich nooit zorgen hoeft te maken dat u de kabel verkeerd om aansluit.

De USB-C-connector is de belangrijkste verandering aan de USB-connector sinds de USB-interface in 1996 werd gestandaardiseerd. USB 1.1, 2.0 en 3.0 gebruikten allemaal dezelfde platte, rechthoekige USB-A-connector. Hoewel er verschillende varianten van USB-B zijn, zoals Mini-USB en Micro-USB, zijn ze allemaal ontworpen voor randapparaten, die aan de andere kant verbinding maken met een Type-A-poort. De Type-C-connector die met USB 3.1 werd geïntroduceerd, is ontworpen om aan beide uiteinden hetzelfde te zijn.

Er bestaat geen mini- of microversie van USB-C, omdat de standaard USB-C-connector ongeveer even groot is als een Micro-USB-connector. Daardoor kan deze worden gebruikt in kleine apparaten zoals smartphones en tablets. Omdat USB-C maximaal 100 watt aan vermogen ondersteunt, kan deze connector ook worden gebruikt als voedingsaansluiting voor laptops. De eerste laptops met USB-C-poorten — de Apple MacBook uit 2015 en de Google Chromebook Pixel — hebben zelfs geen voedingsaansluiting. In plaats daarvan wordt de voedingskabel rechtstreeks op de USB-C-poort aangesloten.

Een USB-C-connector past alleen in een USB-C-poort, maar USB-C-kabels zijn achterwaarts compatibel met andere USB-standaarden. Daarom kan een USB-C-naar-USB-A- of USB-C-naar-USB-B-adapter worden gebruikt om oudere USB-apparaten op een USB-C-poort aan te sluiten. De gegevensoverdrachtssnelheid en het wattage zijn dan echter beperkt tot de lagere standaard.