Pamięć nieulotna
Pamięć nieulotna (NVM) to rodzaj pamięci, która zachowuje zapisane dane po wyłączeniu zasilania. W przeciwieństwie do pamięci ulotnej nie wymaga ładunku elektrycznego do utrzymania stanu przechowywania danych. Zasilanie jest potrzebne tylko do odczytywania i zapisywania danych w pamięci nieulotnej.
Urządzenia pamięci masowej, takie jak dyski HDD i dyski SSD, korzystają z pamięci nieulotnej, ponieważ muszą zachowywać dane po wyłączeniu urządzenia nadrzędnego. Dyski twarde (HDD) przechowują dane magnetycznie, natomiast (dyski flash|pamięć flash) (SSD) przechowują dane w komórkach pamięci znajdujących się w układach scalonych. Oba typy mogą utrzymywać swój stan przechowywania danych przez kilka lat bez zasilania.
Poniżej wymieniono przykłady pamięci nieulotnej:
- Dysk twardy (HDD)
- Dysk półprzewodnikowy (SSD)
- Pamięć flash (pamięć USB)
- Nośniki optyczne (płyty CD, DVD itd.)
- Pamięć tylko do odczytu (ROM)
Ponieważ większość urządzeń pamięci masowej musi zachowywać dane bez zasilania, pamięć nieulotna jest znacznie powszechniejsza niż pamięć ulotna. W komputerach pamięć ulotna służy głównie jako RAM i do tymczasowego przechowywania danych w pamięci podręcznej.
Sprawdź swoją wiedzę