Load Balancing

Load balancing is het verdelen van een werklast over meerdere computers. Dit wordt meestal gedaan om netwerkverkeer gelijkmatig over een groep webservers te verdelen, maar het kan ook andere computertaken verdelen, zoals databasequery's en datamining. Het voorkomt dat één server overbelast raakt terwijl andere servers in het cluster niets doen. Door knelpunten weg te nemen, helpt een goede load balancing de prestaties te verbeteren van servers waarop websites en webtoepassingen worden gehost.

Als één webserver plotseling vijf of tien keer zoveel verzoeken per seconde krijgt als normaal, kan het lastig zijn om die vraag bij te houden. De server kan inhoud langzamer leveren dan normaal of zelfs crashen door de belasting. Door deze verzoeken over meerdere servers te verdelen, blijven websites en webtoepassingen beschikbaar en reageren ze snel. Load balancing werkt zelfs op meerdere locaties, zodat verzoeken naar een ander datacenter kunnen gaan als de Internetverbinding van één server verzadigd is, om bandbreedte effectiever te gebruiken.

Of load balancing nu plaatsvindt op een lokaal netwerk of in een groot datacenter, er is speciale hardware of software nodig om inkomend verkeer over servers te verdelen. Deze hardwareapparaten en softwareprogramma's worden load balancers genoemd. Wanneer een load balancer inkomend verkeer ontvangt, verdeelt deze verzoeken met behulp van een load-balancing-algoritme. Statische algoritmen verdelen taken volgens een vooraf bepaald patroon, zoals een round-robinvolgorde, of in een willekeurige volgorde. Dynamische algoritmen houden daarentegen rekening met de huidige belasting van elke server om taken naar de minst drukke servers te sturen. Bij dynamische verdeling over een verspreide CDN kan ook rekening worden gehouden met de geografische locatie door verzoeken naar de server te sturen die het dichtst bij de client staat. Hierdoor wordt de latentie verlaagd doordat de afstand die gegevens-pakketten moeten afleggen kleiner wordt.