Progressieve scan

Progressieve scan is een methode voor het verzenden en weergeven van een videosignaal waarbij bij elke schermverversing elke verticale lijn van het beeld wordt getekend. Dit staat tegenover interlaced video, waarbij bij elke verversing afwisselende verticale lijnen worden bijgewerkt (en er per keer minder informatie nodig is). Progressieve scanvideo zorgt voor vloeiendere bewegingen en een gedetailleerder beeld dan een interlaced videosignaal, vooral in actiescènes met veel snelle bewegingen, en is de standaard voor online streamingvideo en DVD / Blu-ray-schijven.

Interlaced video werd oorspronkelijk gebruikt voor standaardtelevisie-uitzendingen, omdat er minder bandbreedte nodig is om telkens slechts de helft van het beeld te verzenden, maar ook vanwege de manier waarop oudere televisies werken. CRT-televisies verversen het scherm 60 keer per Hz, tweemaal voor elk videoframe dat met 30 fps is opgenomen — eenmaal voor de oneven lijnen en eenmaal voor de even lijnen. Dit vermindert flikkering en zorgt ervoor dat bewegingen vloeiender lijken. Moderne LCD- en OLED-schermen kunnen het scherm echter vaker bijwerken en elk videoframe meerdere keren weergeven, wat resulteert in een gedetailleerder beeld. Wanneer LCD- en OLED-schermen interlaced video weergeven, verwerkt de televisie het signaal om beide interlaced doorgangen te combineren tot één beeld met progressieve scan.

Moderne televisie-uitzendingen kunnen progressieve scan of interlaced zijn. Of een videostream progressive scan of interlaced scan is, wordt aangegeven door een letter na het aantal verticale beeldlijnen van de resolutie. De twee meest voorkomende televisie-uitzendformaten voor HDTV zijn bijvoorbeeld 720p en 1080i — 720p heeft een resolutie van 720 lijnen en gebruikt progressieve scan, terwijl 1080i een resolutie van 1.080 lijnen heeft en interlaced is. Beide formaten vereisen ongeveer dezelfde hoeveelheid bandbreedte.