Język maszynowy

Język maszynowy, czyli kod maszynowy, to język niskiego poziomu złożony z cyfr binarnych (jedynek i zer). Języki wysokiego poziomu, takie jak Swift i C++, muszą zostać skompilowane do języka maszynowego, zanim kod zostanie uruchomiony na komputerze.

Ponieważ komputery są urządzeniami cyfrowymi, rozpoznają wyłącznie dane binarne. Każdy program, film, obraz i znak tekstu jest przedstawiany w postaci binarnej. Te dane binarne, czyli kod maszynowy, są przetwarzane jako dane wejściowe przez procesor CPU. Wynikowe dane wyjściowe są wysyłane do systemu operacyjnego lub aplikacji, która wyświetla dane w formie wizualnej. Na przykład wartość ASCII litery „A” w kodzie maszynowym to 01000001, ale na ekranie dane te są wyświetlane jako „A”. Obraz może zawierać tysiące, a nawet miliony wartości binarnych określających kolor każdego piksela.

Chociaż kod maszynowy składa się z jedynek i zer, różne architektury procesorów używają różnego kodu maszynowego. Na przykład procesor PowerPC, który ma architekturę RISC, wymaga innego kodu niż procesor Intel x86, który ma architekturę CISC. Kompilator musi skompilować kod źródłowy wysokiego poziomu dla właściwej architektury procesora, aby program działał poprawnie.

Język maszynowy a język asemblera

Język maszynowy i język asemblera to języki niskiego poziomu, ale kod maszynowy znajduje się niżej w hierarchii języków komputerowych niż asembler. Język asemblera zawiera polecenia czytelne dla człowieka, takie jak mov, add i sub, natomiast język maszynowy nie zawiera żadnych słów ani nawet liter. Niektórzy programiści ręcznie piszą kod w asemblerze, aby zoptymalizować program, ale nie piszą kodu maszynowego. Językiem maszynowym muszą zajmować się tylko programiści tworzący kompilatory oprogramowania.

NOTE: Chociaż kod maszynowy technicznie składa się z danych binarnych, może być również przedstawiany za pomocą wartości szesnastkowych. Na przykład litera „Z”, która w systemie binarnym ma postać 01011010, może być wyświetlana jako 5A w kodzie szesnastkowym.