ASCII
Skrót od „American Standard Code for Information Interchange”. ASCII to kodowanie znaków, które używa kodów liczbowych do reprezentowania znaków. Należą do nich wielkie i małe litery alfabetu angielskiego, cyfry oraz symbole interpunkcyjne.
Standard ASCII
Standard ASCII może reprezentować 128 znaków. Używa 7 bitów do reprezentowania każdego znaku, ponieważ pierwszy bit bajtu ma zawsze wartość 0. Na przykład wielka litera „T” jest reprezentowana przez 84, czyli 01010100 w systemie binarnym. Mała litera „t” jest reprezentowana przez 116, czyli 01110100 w systemie binarnym. Innym klawiszom klawiatury również przypisane są standardowe wartości ASCII. Na przykład klawisz Escape (ESC) ma w ASCII wartość 27, a klawisz Delete (DEL) ma wartość 127.
Rozszerzony ASCII
128 (27) znaków obsługiwanych przez standard ASCII wystarcza do reprezentowania wszystkich standardowych liter alfabetu angielskiego, cyfr i symboli interpunkcyjnych. Nie wystarcza jednak do reprezentowania wszystkich znaków specjalnych i znaków z innych języków. Rozszerzony ASCII pomaga rozwiązać ten problem, dodając 128 kolejnych wartości, co daje łącznie 256 (28) znaków. Dodatkowe wartości binarne zaczynają się od 1 zamiast od 0. Na przykład w rozszerzonym ASCII znak „é” jest reprezentowany przez 233, czyli 11101001 w systemie binarnym. Wielka litera „Ö” jest reprezentowana przez 214, czyli 11010110 w systemie binarnym.
Chociaż rozszerzony ASCII podwaja zestaw znaków standardu ASCII, nadal nie zawiera wystarczającej liczby znaków, aby obsługiwać wszystkie języki. Na przykład niektóre języki azjatyckie wymagają tysięcy znaków. Dlatego inne kodowania znaków, takie jak Latin-1 (ISO-8859-1) i UTF-8, są obecnie częściej używane niż ASCII w przypadku dokumentów i stron internetowych. UTF-8 obsługuje ponad milion znaków.
Sprawdź swoją wiedzę