Bajt
Bajt to jednostka miary danych zawierająca osiem bitów, czyli ciąg ośmiu zer i jedynek. Pojedynczy bajt może służyć do przedstawienia 28, czyli 256 różnych wartości.
Bajt został pierwotnie stworzony do przechowywania pojedynczego znaku, ponieważ 256 wartości wystarcza do przedstawienia wszystkich małych i wielkich liter, cyfr oraz symboli używanych w językach zachodnich. Jednak ponieważ niektóre języki mają więcej niż 256 znaków, współczesne standardy kodowania znaków, takie jak UTF-16, używają dwóch bajtów, czyli 16 bitów, na każdy znak. Dwa bajty pozwalają przedstawić 216, czyli 65 536 wartości.
Mały plik zwykłego tekstu może zawierać zaledwie kilka bajtów danych. Jednak wiele systemów plików ma minimalny rozmiar klastra wynoszący 4 kilobajty, co oznacza, że każdy plik wymaga co najmniej 4 KB miejsca na dysku. Dlatego bajtów częściej używa się do mierzenia konkretnych danych w pliku niż samych plików. Duże rozmiary plików można mierzyć w megabajtach, natomiast pojemność nośników danych często mierzy się w gigabajtach lub terabajtach.
NOTE:Jeden kibibajt zawiera 1024 bajty. Jeden mebibajt zawiera 1024 × 1024, czyli 1 048 576 bajtów.
Sprawdź swoją wiedzę