Drukarka 3D

Drukarka 3D to urządzenie do komputerowo wspomaganego wytwarzania (CAM), które tworzy trójwymiarowe obiekty. Podobnie jak tradycyjna drukarka, drukarka 3D otrzymuje cyfrowe dane z komputera jako dane wejściowe. Jednak zamiast drukować wynik na papierze, drukarka 3D buduje trójwymiarowy model z wybranego materiału.

Drukarki 3D wykorzystują proces nazywany wytwarzaniem przyrostowym, aby formować (czyli „drukować”) fizyczne obiekty warstwa po warstwie, aż model będzie gotowy. Różni się to od wytwarzania ubytkowego, w którym maszyna przekształca lub usuwa materiał z istniejącej formy. Ponieważ drukarki 3D tworzą modele od podstaw, są wydajniejsze i produkują mniej odpadów niż urządzenia wykorzystujące wytwarzanie ubytkowe.

Proces drukowania modelu 3D różni się w zależności od materiału użytego do utworzenia obiektu. Na przykład podczas budowania plastikowego modelu drukarka 3D może podgrzewać i łączyć ze sobą warstwy plastiku za pomocą procesu nazywanego modelowaniem osadzania topionego materiału (FDM). Podczas tworzenia metalowego obiektu drukarka 3D może wykorzystywać proces nazywany bezpośrednim spiekaniem metalu laserem (DMLS). Ta metoda formuje cienkie warstwy metalu z metalicznego proszku przy użyciu lasera o dużej mocy.

Chociaż drukowanie 3D jest możliwe od lat 80. XX wieku, początkowo wykorzystywano je głównie do celów przemysłowych na dużą skalę. Jednak w ostatnich latach drukarki 3D znacznie potaniały i są obecnie dostępne na rynku konsumenckim. W miarę upowszechniania się tej technologii drukarki 3D mogą stać się praktycznym sposobem tworzenia przez ludzi własnych produktów domowych i części zamiennych.