SDLC

Staat voor "System Development Lifecycle." SDLC is een gestructureerde aanpak voor het maken en onderhouden van een systeem dat wordt gebruikt in de informatietechnologie. Het kan worden toegepast op netwerken en onlinediensten, maar wordt meestal gebruikt bij de ontwikkeling van software.

Wanneer SDLC wordt toegepast op software, wordt het ook wel de "levenscyclus van applicatieontwikkeling" genoemd. Sommige SDLC-modellen hebben slechts vijf fasen, terwijl andere er wel tien hebben. Een typisch SDLC-framework voor het ontwikkelen van een software-applicatie kan de volgende zeven fasen omvatten:

1. Planning - Het meest fundamentele onderdeel van SDLC is planning. Dit omvat stappen zoals bepalen of er behoefte is aan een specifiek programma, wie de eindgebruikers zullen zijn, wat de ontwikkeling zal kosten en hoe lang deze zal duren.
2. Definiëren - In deze fase wordt het algemene ontwikkelingsplan omgezet in specifieke criteria. De specifieke vereisten van het programma worden gedefinieerd. In deze fase kan het ontwikkelingsteam ook beslissen welke programmeertaal moet worden gebruikt om het programma te bouwen.
3. Ontwerpen - Dit proces omvat het maken van de gebruikersinterface en het bepalen van de werking van het programma. Voor grotere applicaties is het gebruikelijk om een ontwerpspecificatiedocument (DDS) te maken, dat mogelijk moet worden beoordeeld en goedgekeurd voordat de daadwerkelijke ontwikkeling begint.
4. Bouwen - De bouwfase omvat doorgaans het grootste deel van het softwareontwikkelingsproces. Deze fase omvat het programmeren van de broncode, het maken van de grafische elementen en het compileren van de onderdelen tot een uitvoerbaar programma. Bij kleine projecten is mogelijk één programmeur betrokken, terwijl grotere projecten meerdere teams kunnen omvatten die samenwerken. Eén team kan bijvoorbeeld de gebruikersinterface ontwerpen, terwijl een ander team de broncode schrijft. Bij multiplatformapplicaties kunnen afzonderlijke teams worden toegewezen aan verschillende platforms.
5. Testen - In de uiterst belangrijke testfase kan de ontwikkelaar onbekende problemen opsporen en eventuele bugs in het programma oplossen. Sommige tests kunnen intern worden uitgevoerd, terwijl een bètaversie van de software aan een geselecteerde groep gebruikers kan worden verstrekt voor openbare tests.
6. Implementatie - Zodra een programma de testfase heeft doorstaan, is het klaar voor implementatie. In deze fase wordt de software beschikbaar gesteld aan het publiek. De software kan worden aangeboden als elektronische download of als verpakte software op een cd of dvd.
7. Onderhoud - Nadat een softwareapplicatie is uitgebracht, kunnen gebruikers nog aanvullende bugs of verzoeken om functies indienen. Het ontwikkelingsteam moet de software onderhouden door bugs op te lossen en nieuwe functies toe te voegen. Programma's voor commerciële software omvatten vaak een zekere mate van technische ondersteuning.

De reden dat naar de bovenstaande fasen wordt verwezen als een cyclus, is dat deze fasen telkens worden herhaald wanneer een nieuwe grote versie van de software wordt uitgebracht. Hoewel de onderhoudsfase kleine updates kan omvatten, blijven de meeste softwarebedrijven bestaan door regelmatig betaalde updates uit te brengen (versie 2, versie 3 enzovoort). Voordat een nieuwe grote versie wordt gestart, moet het ontwikkelingsteam eerst een plan maken (fase 1) en vervolgens de overige fasen van SDLC doorlopen.