Broncode

Broncode is tekst die is geschreven in een programmeertaal en de instructies van een programma bevat. Broncodebestanden zijn voor mensen leesbare bestanden met platte tekst die variabeledeclaraties, functies, lussen en andere instructies bevatten die een programma vertellen wat het moet doen. Sommige programma's hebben maar een paar regels broncode nodig, terwijl andere uit miljoenen regels kunnen bestaan.

Softwareontwikkelaars volgen bij het schrijven van broncode meestal verschillende algemene conventies om complexe code gemakkelijker leesbaar en aanpasbaar te maken. Ontwikkelaars moeten variabelen bijvoorbeeld een naam geven die hun doel beschrijft en ook een consistente methode gebruiken voor het inspringen van codeblokken die functies duidelijk van elkaar scheiden. Ontwikkelaars voegen meestal ook opmerkingen toe om delen van de code uit te leggen. Opmerkingen helpen andere programmeurs (en in de toekomst zelfs de oorspronkelijke programmeur) te begrijpen wat elk code-element doet.

Korte programma's in sommige programmeertalen worden scripts genoemd; deze programma's kunnen rechtstreeks vanuit de broncode worden uitgevoerd met behulp van een scriptengine, zoals VBScript of de engine van PHP. Voor de meeste programmeertalen moet een ontwikkelaar de broncode van een programma echter eerst compileren voordat het kan worden uitgevoerd. Bij het compileren wordt broncode vertaald naar binaire machinecode, die wordt opgeslagen als uitvoerbare bestanden die de computer kan begrijpen en uitvoeren.

De broncode van een programma kan in één bestand worden bewaard of over veel onderling gekoppelde bestanden zijn verdeeld. Door broncode over meerdere bestanden te verdelen, blijven de functies van een programma georganiseerd op basis van hun doel. Veel programmeurs gebruiken een Integrated Development Environment (IDE) om hun broncodebestanden te schrijven en te beheren. Een IDE bevat meestal een code-editor, een systeem voor versiebeheer, een runtimeomgeving, een debugger en een compiler. Met deze hulpmiddelen kan een ontwikkelaar gemakkelijker code schrijven, testen, fouten vinden en oplossen en de code binnen één programma compileren voor distributie.