Otwarte oprogramowanie układowe

Otwarte oprogramowanie układowe to rodzaj oprogramowania układowego, którego niektóre systemy komputerowe używają podczas uruchamiania. Steruje ono procesorem i przeprowadza diagnostykę systemu przed załadowaniem systemu operacyjnego. Otwarte oprogramowanie układowe tworzy również „drzewo urządzeń”, które lokalizuje wewnętrzne i zewnętrzne urządzenia podłączone do komputera. Każdemu urządzeniu jest następnie przypisywany unikatowy adres, dzięki czemu można go używać po uruchomieniu komputera.

Z otwartego oprogramowania układowego korzysta kilka rodzajów komputerów, w tym systemy Macintosh oparte na architekturze PowerPC, stacje robocze firmy Sun Microsystems oparte na architekturze SPARC oraz systemy IBM POWER. (Większość komputerów PC z systemem Windows używa do tego samego celu BIOS-u.) Ponieważ otwarte oprogramowanie układowe jest „otwartym” standardem, urządzenia obsługujące ten standard można zazwyczaj stosować w wielu systemach opartych na otwartym oprogramowaniu układowym. Na przykład identycznych kart PCI można używać zarówno w systemach komputerowych firmy Sun, jak i Macintosh.

Aby uzyskać dostęp do interfejsu otwartego oprogramowania układowego na komputerze Macintosh opartym na architekturze PowerPC, podczas uruchamiania naciśnij i przytrzymaj klawisze „Command-Option-O-F”. W systemach firmy Sun interfejs otwartego oprogramowania układowego jest wyświetlany podczas uruchamiania, a później można uzyskać do niego dostęp, naciskając podczas pracy komputera klawisze „L1-A” (lub Stop-A).