Krycie

Krycie (wymawiane „o-pass-ity”, a nie „o-pace-ity”) opisuje stopień nieprzezroczystości obiektu. Choć termin ten nie jest specyficzny dla terminologii komputerowej, często używa się go w oprogramowaniu do grafiki komputerowej. Wiele programów zawiera na przykład ustawienie „Krycie”, które pozwala dostosować przezroczystość obrazu.

Aby zrozumieć krycie, trzeba najpierw zrozumieć, co oznacza słowo „nieprzezroczysty”. Nieprzezroczysty obiekt całkowicie zatrzymuje światło, co oznacza, że nie można przez niego zobaczyć. Drzwi samochodu są na przykład całkowicie nieprzezroczyste. Znajdujące się nad nimi okno nie jest jednak nieprzezroczyste, ponieważ można przez nie zobaczyć. Jeśli okno jest przyciemnione, jest częściowo nieprzezroczyste i częściowo przezroczyste. Im mniej przezroczyste jest okno, tym większe jest jego krycie. Innymi słowy, przezroczystość i krycie są odwrotnie proporcjonalne.

Większość obrazów cyfrowych ma krycie wynoszące 100%. Jeśli na przykład otworzysz obraz wykonany za pomocą aparatu cyfrowego, będzie on całkowicie nieprzezroczysty. Możesz jednak użyć aplikacji do edycji obrazów, aby dostosować krycie obrazu. Jest to szczególnie przydatne podczas edytowania obrazu składającego się z wielu warstw. Program Adobe Photoshop pozwala na przykład dostosować krycie każdej warstwy w zakresie od 0 do 100. Wartość 0 oznacza całkowitą przezroczystość (lub niewidoczność), a 100 — całkowitą nieprzezroczystość. Ustawiając krycie każdej warstwy na wartość od 0 do 100, możesz nakładać wiele warstw na siebie, tworząc wielowarstwową mozaikę obrazu.

NOTE: Podczas zapisywania częściowo przezroczystego obrazu ważne jest zapisanie pliku w formacie obsługującym wiele poziomów krycia. JPEG w ogóle nie obsługuje przezroczystości, a GIF obsługuje tylko całkowicie przezroczyste lub całkowicie nieprzezroczyste piksele. Najlepszym wyborem jest format PNG, ponieważ zawiera kanał alfa, który przechowuje ustawienie krycia dla każdego piksela.