OOP

To skrót od „Object-Oriented Programming”. OOP (nie „Oops!”) oznacza metodę programowania opartą na obiektach, a nie tylko na funkcjach i procedurach. Obiekty te są organizowane w klasy, które umożliwiają grupowanie poszczególnych obiektów. Większość współczesnych języków programowania, w tym Java, C++ i PHP, to języki obiektowe, a wiele starszych języków programowania ma obecnie wersje obiektowe.

„Obiekt” w języku programowania obiektowego oznacza określony typ lub „instancję” klasy. Każdy obiekt ma strukturę podobną do innych obiektów w tej klasie, ale można mu przypisać indywidualne cechy. Obiekt może także wywoływać funkcje, czyli metody, właściwe dla tego obiektu. Na przykład kod źródłowy gry wideo może zawierać klasę definiującą strukturę postaci w grze. Poszczególne postacie można zdefiniować jako obiekty, dzięki czemu mogą mieć różny wygląd, umiejętności i zdolności. Mogą też wykonywać różne zadania w grze, które są uruchamiane za pomocą metod właściwych dla każdego obiektu.

Programowanie obiektowe ułatwia programistom tworzenie struktury i organizowanie programów oprogramowania. Ponieważ poszczególne obiekty można modyfikować bez wpływu na inne elementy programu, łatwiej jest także aktualizować i zmieniać programy napisane w językach obiektowych. W miarę jak programy stawały się przez lata coraz większe, OOP ułatwiło tworzenie dużych programów i zarządzanie nimi.