Dekking

Dekking (uitgesproken als "oo-paa-si-teit", niet als "oo-pee-si-teit") beschrijft hoe ondoorzichtig een object is. Hoewel de term niet specifiek is voor computerterminologie, wordt hij vaak gebruikt in software voor computerafbeeldingen. Veel programma's bevatten bijvoorbeeld een instelling "Dekking" waarmee je de transparantie van een afbeelding kunt aanpassen.

Om dekking te begrijpen, is het belangrijk om te weten wat "ondoorzichtig" betekent. Een ondoorzichtig object laat helemaal geen licht door, wat betekent dat je er niet doorheen kunt kijken. Een autodeur is bijvoorbeeld volledig ondoorzichtig. Het raam boven de deur is echter niet ondoorzichtig, omdat je erdoorheen kunt kijken. Als het raam getint is, is het gedeeltelijk ondoorzichtig en gedeeltelijk transparant. Hoe minder transparant het raam is, hoe hoger de dekking. Met andere woorden: transparantie en dekking zijn omgekeerd evenredig.

De meeste digitale afbeeldingen zijn voor 100% ondoorzichtig. Als je bijvoorbeeld een afbeelding opent die met een digitale camera's is gemaakt, is deze volledig ondoorzichtig. Je kunt echter een applicatie voor beeldbewerking gebruiken om de dekking van de afbeelding aan te passen. Dit is vooral handig bij het bewerken van een afbeelding met meerdere lagen. Met Adobe Photoshop kun je bijvoorbeeld de dekking van elke laag instellen van 0 tot 100. 0 is volledig transparant (of onzichtbaar), terwijl 100 volledig ondoorzichtig is. Door de dekking van elke laag ergens tussen 0 en 100 in te stellen, kun je meerdere lagen over elkaar heen leggen en zo een mozaïekafbeelding met meerdere lagen maken.

NOTE: Bij het opslaan van een semi-transparante afbeelding is het belangrijk om het bestand op te slaan in een indeling die meerdere dekkingsniveaus ondersteunt. JPEG ondersteunt helemaal geen transparantie en GIF ondersteunt alleen volledig transparante of volledig ondoorzichtige pixels. De indeling PNG is de beste keuze, omdat deze een alfakanaal bevat waarin voor elke pixel een dekkingsinstelling wordt opgeslagen.