Język niskiego poziomu

Język niskiego poziomu to rodzaj języka programowania, który zawiera podstawowe instrukcje rozpoznawane przez komputer. W przeciwieństwie do języków wysokiego poziomu używanych przez programistów, kod niskiego poziomu jest często trudny do zrozumienia i nieczytelny dla ludzi. Dwa popularne rodzaje języków programowania niskiego poziomu to język asemblera i język maszynowy.

Programy komputerowe i skrypty są pisane w językach wysokiego poziomu, takich jak C#, Swift i PHP. Programista może tworzyć i edytować kod źródłowy w języku wysokiego poziomu za pomocą programistycznego środowiska IDE lub nawet podstawowego edytora tekstu. Jednak kod ten nie jest bezpośrednio rozpoznawany przez CPU. Najpierw musi zostać skompilowany do języka niskiego poziomu.

Język asemblera jest o jeden krok bliżej języka wysokiego poziomu niż język maszynowy. Zawiera polecenia takie jak MOV (przenieś), ADD (dodaj) i SUB (odejmij). Polecenia te wykonują podstawowe operacje, takie jak przenoszenie wartości do rejestrów pamięci i wykonywanie obliczeń. Język asemblera można przekonwertować na język maszynowy za pomocą asemblera.

Język maszynowy, nazywany także kodem maszynowym, to najniższy poziom języków komputerowych. Zawiera kod binarny, często generowany przez kompilowanie kodu źródłowego wysokiego poziomu dla określonego procesora. Większość programistów nigdy nie musi edytować ani nawet oglądać kodu maszynowego. Tylko programiści tworzący kompilatory oprogramowania i systemy operacyjne muszą przeglądać język maszynowy.