Kompresja stratna

Stratna kompresja plików to forma kompresji multimediów, która zmniejsza plik przez usunięcie części jego informacji, tworząc przybliżenie oryginalnego pliku o niższej wierności, ale o znacznie mniejszym rozmiarze. Powstałe obrazy, nagrania audio i filmy mogą zawierać artefakty w miejscach, w których utracono oryginalne informacje.

Stratne algorytmy kompresji służą do kompresowania plików obrazów takich jak (JPEG), plików audio takich jak (MP3 lub AAC) oraz plików wideo (takich jak MP4). Metody te próbują usuwać informacje, których większość osób nie zauważy ani nie usłyszy, aby utworzyć znacznie mniejszą wersję oryginału. Na przykład obraz JPEG może zajmować mniej niż 20% miejsca na dysku zajmowanego przez oryginalny obraz, a efekt może być prawie niezauważalny; skompresowany plik MP3 może mieć jedną dziesiątą rozmiaru oryginalnego pliku audio i brzmieć niemal identycznie.

Dane utracone podczas kompresji stratnej mogą stać się widoczne przy dokładniejszym oglądaniu lub słuchaniu. Na przykład mocno skompresowany obraz JPEG może mieć mniej wyraziste kolory, rozmyte szczegóły i blokowe artefakty; wysokie częstotliwości w skompresowanym pliku audio MP3 mogą brzmieć zniekształcone; film MP4 może zawierać blokowe artefakty w ciemnych obszarach lub wtedy, gdy na ekranie występuje dużo ruchu. Większość algorytmów kompresji stratnej umożliwia wybór różnych „ustawień jakości”, które określają stopień kompresji pliku. Wiąże się to z kompromisem między jakością a rozmiarem pliku. Skompresowanie pliku z wyższym poziomem kompresji zajmie mniej miejsca, ale może spowodować powstanie większej liczby artefaktów niż zastosowanie słabszej kompresji.

NOTE: Niektóre formaty obrazów i audio obsługują kompresję bezstratną, która nie pogarsza jakości pliku, ale powoduje powstanie większych plików.