Kodek

Kodek to skrót od angielskiego określenia „coder-decoder” (koder-dekoder). Jest to algorytm używany do kodowania danych, takich jak klip audio lub wideo. Zakodowane dane muszą zostać zdekodowane podczas odtwarzania.

Kodek multimedialny nie jest tym samym co kompresja multimediów, ponieważ plik można zakodować bez jego kompresowania. Większość kodeków kompresuje jednak oryginalne dane, zmniejszając rozmiar oryginalnego pliku. Jest to ważne w przypadku plików multimedialnych, ponieważ często mają one duży rozmiar. Skompresowane pliki zajmują mniej miejsca na dysku i można je szybciej pobierać.

Kodeki bezstratne a stratne

Niektóre kodeki są bezstratne, co oznacza, że nie zmniejszają jakości oryginalnego pliku multimedialnego. Przykładami bezstratnych kodeków audio są Free Lossless Audio Codec (FLAC) i Apple Lossless Audio Codec (ALAC). Do kodeków wideo obsługujących kompresję bezstratną należą H.264 i QuickTime RLE. Kodek bezstratny często może zmniejszyć rozmiar pliku multimedialnego do około 50% bez zmiany jego jakości.

Inne kodeki są stratne, co oznacza, że kompresja zmniejsza jakość multimediów. Przykładami stratnych kodeków audio są Adaptive Differential Pulse Code Modulation (ADPCM) i MPEG-1 Layer 3 (MP3). Do popularnych stratnych kodeków wideo należą MPEG-2 i HEVC. Większość stratnych kodeków oferuje ustawienie poziomu kompresji, które pozwala określić, jak mocno skompresować multimedia. Jeśli na przykład zastosujesz silną kompresję do pliku audio, może ona zmniejszyć jego rozmiar do 10%, ale dźwięk może brzmieć tak, jakby został skompresowany. Jeśli użyjesz niższego poziomu kompresji, który zmniejszy rozmiar pliku do 30%, dźwięk może być bardziej zbliżony do oryginalnego pliku.

NOTE: Stratne kodeki są często stosowane w przypadku multimediów strumieniowanych, aby dane można było szybciej przesyłać przez Internet.