Supercomputer

Zoals de naam al aangeeft, is een supercomputer geen gewone computer. Het is een krachtige computer die is ontworpen voor extreem hoge verwerkingssnelheden. Supercomputers worden voor verschillende toepassingen gebruikt, zoals het uitvoeren van complexe wetenschappelijke berekeningen, het modelleren van simulaties en het weergeven van grote hoeveelheden 3D-afbeeldingen. Ze kunnen ook worden gebouwd om simpelweg de meest geavanceerde comput technologie te demonstreren.

Als je hoopt een supercomputer op je bureau te hebben, kom je misschien bedrogen uit. Supercomputers zijn meestal meerdere keren zo groot als een normale desktopcomputer en hebben veel meer stroom nodig. Een supercomputer kan ook uit een reeks computers bestaan die een hele ruimte vullen. Voorbeelden van supercomputers die uit één machine bestaan, zijn de vroege Cray-1- en Cray X-MP-systemen die door Cray Research zijn ontwikkeld, evenals de recentere Blue Gene- en Roadrunner-systemen van IBM. System X is een voorbeeld van een supercomputer met meerdere systemen. Deze is ontwikkeld door Virginia Tech en bestaat uit 1.100 Apple Xserve G5-systemen.

Supercomputers kosten een fortuin om te bouwen en zijn duur in onderhoud. Daarom bestaan er wereldwijd maar weinig. Bovendien neemt de rekenkracht elk jaar toe, waardoor het niet lang duurt voordat een baanbrekende supercomputer niet meer zo super is. Het goede nieuws is dat de supercomputers van vroeger uiteindelijk de personal computers van vandaag worden. Daarom heeft je pc thuis waarschijnlijk meer rekenkracht dan veel supercomputers uit vorige decennia. Dat is pas supercool.