Cache

Cache, uitgesproken als "cash" (niet als "catch" of "cashay"), slaat recent gebruikte informatie op zodat deze later snel kan worden geopend. Computers gebruiken verschillende soorten caching om efficiënter te werken en zo de prestaties te verbeteren. Veelvoorkomende soorten caches zijn een cache van de browser, schijfcache, geheugencache en processೋರcache.

1. Browsercache - De meeste webbrowsers slaan standaard gegevens van webpagina's op in de cache. Wanneer u bijvoorbeeld een webpagina bezoekt, kan de browser de HTML, afbeeldingen en eventuele CSS- of JavaScript-bestanden waarnaar de pagina verwijst, in de cache opslaan. Wanneer u door andere pagina's op de website bladert die dezelfde afbeeldingen, CSS of JavaScript gebruiken, hoeft uw browser de bestanden niet opnieuw te downloaden. In plaats daarvan kan de browser ze gewoon laden uit de cache, die op uw lokale harde schijf wordt opgeslagen.
2. Geheugencache - Wanneer een toepassing actief is, kan deze bepaalde gegevens opslaan in het systeemgeheugen, oftewel RAM. Als u bijvoorbeeld aan een videoproject werkt, kan de videobewerker specifieke videofragmenten en audiotracks van de harde schijf in het RAM laden. Omdat RAM veel sneller toegankelijk is dan een harde schijf, vermindert dit de vertraging bij het importeren en bewerken van bestanden.
3. Schijfcache - De meeste HDD's en SSD's bevatten een kleine hoeveelheid RAM die dienstdoet als schijfcache. Een typische schijfcache voor een harde schijf van 1 terabyte is 32 megabyte, terwijl een harde schijf van 2 TB mogelijk een cache van 64 MB heeft. Deze kleine hoeveelheid RAM kan een groot verschil maken voor de prestaties van de schijf. Wanneer u bijvoorbeeld een map met een groot aantal bestanden opent, kunnen de verwijzingen naar de bestanden automatisch in de schijfcache worden opgeslagen. De volgende keer dat u de map opent, kan de lijst met bestanden direct worden geladen in plaats van er enkele seconden over te doen.
4. Processอร์cache - Processorcaches zijn nog kleiner dan schijfcaches. Dit komt doordat een processorcache kleine gegevensblokken bevat, zoals veelgebruikte instructies, die snel toegankelijk zijn voor de CPU. Moderne processors bevatten vaak een L1-cache die zich direct naast de processor bevindt en een L2-cache die iets verder weg ligt. De L1-cache is de kleinste (ongeveer 64 KB), terwijl de L2-cache ongeveer 2 MB groot kan zijn. Sommige high-endprocessors bevatten zelfs een L3-cache, die groter is dan de L2-cache. Wanneer een processor gegevens uit een cache op een hoger niveau gebruikt, kan deze de gegevens ook naar de cache op een lager niveau verplaatsen, zodat ze de volgende keer sneller toegankelijk zijn.

De meeste caching gebeurt op de achtergrond, zodat u niet eens merkt dat het gebeurt. De enige cache uit het bovenstaande overzicht die u kunt beheren, is de browsercache. U kunt de browservoorkeuren openen om de cache-instellingen te bekijken en de grootte van de browsercache aan te passen of de cache indien nodig leeg te maken.