Breedband
Breedband verwijst naar snelle datatransmissie via één kabel, waarbij tegelijkertijd een grote hoeveelheid gegevens via meerdere signalen wordt verzonden. De term verwijst meestal naar een verbinding met hoge bandbreedte met het internet die altijd actief is. De meest voorkomende typen breedbandverbindingen zijn DSL, kabel, glasvezel en mobiele draadloze verbindingen.
Verschillende landen hanteren verschillende normen voor wat als breedband wordt beschouwd. Over het algemeen gaat het om elke internetverbinding die zowel sneller is dan inbellen of ISDN als altijd verbonden is. De snelheid waarbij een internetverbinding als breedband wordt beschouwd, verandert in de loop der tijd naarmate de technologie verbetert. Zo beschouwde de Amerikaanse FCC ooit een verbinding met een downloadsnelheid van 4 Mbps en een uploadsnelheid van 1 Mbps als breedband, voordat de normen later werden bijgewerkt naar 25 Mbps download en 3 Mbps upload.
Typen breedbandinternet
Er zijn verschillende typen breedbandinternetverbindingen algemeen beschikbaar. Voor sommige zijn speciale lijnen nodig en ze werken alleen in kleine geografische gebieden, terwijl andere op grotere schaal beschikbaar zijn. Snelheden, prijzen en de kwaliteit van de dienstverlening kunnen sterk variëren afhankelijk van het type verbinding.
- Digital Subscriber Line, of DSL, is een type breedbandverbinding dat via telefoonlijnen werkt. De snelheid van een DSL-lijn hangt af van verschillende factoren — de kwaliteit van de lijn, het aantal andere klanten in een gebied en de afstand tussen de klant en de internetprovider. Typische snelheden lopen uiteen van 1-5 Mbps aan de onderkant tot 100 Mbps.
- Kabel-internet werkt via coaxkabels die oorspronkelijk zijn ontworpen voor kabeltelevisie. Net als bij DSL kan een groot aantal klanten in een gebied voor iedereen tot een lagere snelheid leiden. Daarom stellen veel kabelinternetproviders maandelijkse datalimieten in om het gebruik te beperken. De snelheden lopen uiteen van 30-100 Mbps aan de onderkant tot meer dan 1 Gbps.
- Glasvezel-internet werkt via speciale glasvezelkabels. Glasvezelnetwerken hebben minder last van lokaal netwerkverkeer dan DSL en kabel. Daarom hebben de meeste glasvezelverbindingen geen datalimiet en bieden ze dezelfde download- en uploadsnelheid. Voor glasvezel moet de lokale internetprovider nieuwe lijnen aanleggen, waardoor het geografisch beperkter beschikbaar is dan opties die gebruikmaken van bestaande telefoon- en kabellijnen. De snelheden van glasvezelinternet lopen uiteen van 100 Mbps aan de onderkant tot 2 Gbps.
- Draadloos internet kan via normale mobiele netwerken of een vaste draadloze verbinding werken. Klanten van mobiele providers met 4G en 5G kunnen speciale hotspots of hun eigen mobiele telefoons gebruiken om hun woning met internet te verbinden. Bij een vaste draadloze verbinding worden lagere frequenties gebruikt die van de zendmast van de internetprovider naar een speciale draadloze ontvanger buitenshuis gaan. De verbindingskwaliteit hangt af van het type dienst, de signaalsterkte en de vraag of er een onbelemmerde zichtlijn naar de zendmast is. De snelheden lopen uiteen van 5-10 Mbps tot 1 à 2 Gbps.
- Satelliet-internet wordt geleverd door satellieten in een baan om de aarde aan een schotel of ontvanger die buiten een woning is gemonteerd. Omdat een signaal naar de baan om de aarde en terug moet reizen, heeft satellietinternet een hogere latentie dan andere typen breedband. Het is over het algemeen duurder dan bekabelde verbindingen, maar kan vrijwel overal werken. Voor satellietsignalen is ook een vrij zicht op de hemel nodig en ze kunnen last hebben van interferentie door bomen en weersomstandigheden. De snelheden lopen uiteen van ongeveer 10 Mbps tot 500 Mpbs.
Test je kennis