ISDN

Staat voor "Integrated Services Digital Network." ISDN is een telecommunicatietechnologie waarmee digitale gegevens via standaardtelefoonlijnen kunnen worden verzonden. Het kan worden gebruikt voor spraakoproepen en gegevensoverdracht.

De eerste ISDN-standaard werd in 1988 gedefinieerd door de organisatie CCITT, die nu de ITU-T (International Telegraph and Telephone Consultative Committee) is. De dienst werd echter pas in de jaren 90 algemeen gebruikt. Sinds de introductie van ISDN zijn verschillende varianten gestandaardiseerd, waaronder de volgende:

• Basic Rate Interface (BRI) - ondersteunt twee 64 kbps-bearerkanalen (of B-kanalen) voor een gegevensoverdrachtssnelheid van 128 kbps.
• Primary Rate Interface (PRI) - ondersteunt 30 B-kanalen en twee extra kanalen in één E1-verbinding, met een gegevensoverdrachtssnelheid van 2.048 kbps.
• Always on Dynamic ISDN (AODI) - een constante ISDN-verbinding die het X.25-protocol gebruikt en snelheden tot 2 Mbps ondersteunt.

ISDN was in de jaren 90 en het begin van de jaren 2000 een veelgebruikte hoogwaardige internetdienst en werd door veel internetproviders aangeboden als sneller alternatief voor inbellen op internet. Veel bedrijven en organisaties gebruikten ISDN-diensten zowel voor internettoegang als voor netwerkverbindingen tussen locaties. Halverwege de jaren 2000 begonnen DSL en kabeldiensten ISDN-verbindingen te vervangen vanwege hun hogere snelheid en lagere kosten. Tegenwoordig wordt ISDN nog steeds voor sommige netwerkverbindingen gebruikt, maar zelden voor internettoegang.