Inbelverbinding

Een inbelverbinding is een internetverbinding die tot stand wordt gebracht met behulp van een modem. De modem verbindt de computer met standaardtelefoonlijnen, die als medium voor gegevensoverdracht dienen. Wanneer een gebruiker een inbelverbinding start, belt de modem een telefoonnummer van een Internet Service Provider (ISP) die is aangewezen om inbeloproepen te ontvangen. De ISP brengt vervolgens de verbinding tot stand. Dit duurt meestal ongeveer tien seconden en gaat gepaard met verschillende piepende en zoemende geluiden.

Nadat de inbelverbinding tot stand is gebracht, blijft deze actief totdat de gebruiker de verbinding met de ISP verbreekt. Dit gebeurt meestal door de optie "Verbinding verbreken" te selecteren in de software van de ISP of in een hulpprogramma voor de modem. Als een inbelverbinding echter wordt onderbroken door een binnenkomend telefoongesprek of doordat iemand in huis een telefoon opneemt, kan de verbinding ook worden verbroken.

In de beginjaren van het internet, vooral in de jaren 90, was een inbelverbinding de standaardmanier om verbinding te maken met het internet. Bedrijven zoals AOL, Prodigy en Earthlink boden inbeldiensten aan in de hele VS, terwijl verschillende kleinere bedrijven lokale inbelverbindingen met het internet aanboden. Door de lage snelheid maximaal 56 (Kbps) en het ongemak van het steeds verbreken en opnieuw maken van de verbinding met de ISP, werd de inbelverbinding uiteindelijk vervangen door verbindingen via DSL en kabelmodems. Zowel DSL- als kabelverbindingen, die bekendstaan als "breedbandverbindingen", bieden snelheden die meer dan 100 keer hoger zijn dan die van inbellen en zorgen voor een "altijd actieve" verbinding. Hoewel we niet meer kunnen luisteren naar de leuke zoemende en piepende geluiden van oudere modems, is het natuurlijk prettig om gegevens in een fractie van de tijd te kunnen downloaden.