Testowanie wstępne

Przed wprowadzeniem produktów do sprzedaży firmy często przeprowadzają wstępne testy swoich produktów pod kątem bezpieczeństwa i niezawodności. Proces ten zazwyczaj obejmuje wykrywanie i naprawianie błędów oraz wprowadzanie ulepszeń, jeśli jest to konieczne. W branży komputerowej testowanie wstępne może obejmować zarówno sprzęt, jak i oprogramowanie.

Producenci sprzętu komputerowego często rygorystycznie testują swoje produkty przed udostępnieniem ich użytkownikom. Na przykład dysk twardy może być testowany w bardzo wysokich i niskich temperaturach, aby określić bezpieczny zakres temperatury pracy dysku twardego. Producent układów scalonych może testować CPU przy maksymalnym obciążeniu obliczeniowym przez dłuższy czas, aby upewnić się, że układ się nie przegrzewa. Dyski twarde, procesory i RAM są testowane pod kątem niezawodności, ponieważ drobne błędy mogą powodować poważne problemy. Współczesne komputery mogą wykonywać miliardy obliczeń na sekundę, dlatego nawet jeden błędny wynik na miliard jest uznawany za oznakę bardzo niskiej niezawodności.

Oprogramowanie również jest testowane wstępnie, zanim zostanie udostępnione do sprzedaży. Zakres testów wstępnych jest na ogół określany przez rozmiar i złożoność programu. Początkowo testy wstępne przeprowadza zespół programistów, usuwając pierwsze błędy. Następnie oprogramowanie może przejść fazę „alfa”, w której testują je programiści i ewentualnie inni użytkownicy. Gdy program zbliża się do ukończenia, może przejść fazę „beta”, w której dodatkowi użytkownicy mogą testować oprogramowanie i przekazywać programistom informacje zwrotne. Takie oprogramowanie nazywa się oprogramowaniem beta i może być udostępniane wybranej grupie użytkowników lub ogółowi użytkowników. Po zakończeniu etapu beta oprogramowanie jest gotowe do sprzedaży.