H.265

H.265, znany również jako High Efficiency Video Coding (HEVC), to kodek wideo służący do kompresowania materiałów cyfrowych w wysokiej rozdzielczości. Jest następcą starszego kodeka H.264 i zapewnia lepszą kompresję, dzięki czemu uzyskuje podobną jakość obrazu przy połowie efektywnej przepływności. Obsługuje rozdzielczości do 8K UHD oraz dużą głębię kolorów w przypadku materiałów HDR.

Kodek H.265 wykorzystuje międzyklatkową kompresję multimediów, aby usuwać niepotrzebne dane ze strumienia wideo. Porównuje każdą klatkę wideo z poprzednią klatką i koduje tylko różnice między nimi. Analizuje każdą klatkę, dzieląc ją na bloki o rozmiarze do 64 × 64 pikseli. Bloki te, nazywane jednostkami drzewa kodowania (CTU), można dzielić na mniejsze bloki, aby kodować obszary zawierające dużą ilość szczegółów.

H.265 jest jednym z najczęściej używanych formatów do pobierania i strumieniowego przesyłania materiałów wideo 4K. Wyższy współczynnik kompresji w porównaniu z H.264 oznacza, że pliki wideo 4K mogą zajmować mniej miejsca lub zużywać mniej przepustowości podczas przesyłania strumieniowego. Na przykład strumień wideo 4K wykorzystujący H.264 wymaga przepływności około 30 Mb/s, podczas gdy ta sama jakość przy użyciu H.265 wymaga tylko 15 Mb/s. H.265 domyślnie obsługuje również 10- i 12-bitową głębię kolorów, zamiast traktować ją jako opcjonalną funkcję, dzięki czemu lepiej nadaje się do dystrybucji materiałów wideo HDR.

Ponieważ H.265 jest bardziej złożony niż H.264, jego dekodowanie wymaga większej mocy obliczeniowej. Starsze i mniej wydajne urządzenia mogą w ogóle nie radzić sobie z odtwarzaniem wideo. Jednak większość CPU i GPU wyprodukowanych po 2016 roku ma wbudowaną sprzętową obsługę kodowania i dekodowania strumieni wideo H.265. Procesory w urządzeniach do strumieniowego przesyłania wideo zaprojektowanych z myślą o treściach 4K, takich jak Apple TV i Roku Ultra, są również zoptymalizowane pod kątem wideo H.265.