HDR

Skrót od „High Dynamic Range”. HDR to technologia, która zwiększa zakres kolorów i kontrastu na cyfrowym obrazie. Można jej używać zarówno w przypadku zdjęć, jak i nagrań wideo, choć sposób jej zastosowania jest różny.

Fotografia HDR

Zdjęcie HDR powstaje przez wykonanie w tym samym czasie wielu zdjęć z różnymi ustawieniami ekspozycji. Zamiast robić jedno zdjęcie, aparat wykonuje co najmniej trzy zdjęcia w krótkich odstępach, używając różnych wartości ekspozycji. Na przykład aparat cyfrowy może wykonać jedno zdjęcie z ustawieniem ekspozycji -1, jedno ze standardową ekspozycją (automatyczną) i jedno z ustawieniem ekspozycji +1. Następnie aparat lub (smartfon) łączy zdjęcia, aby utworzyć jeden obraz.

Przetwarzanie obrazów HDR jest przydatne podczas fotografowania scen o dużym kontraście. Jeśli na przykład stoisz przed oknem w słoneczny dzień, światło padające z tyłu może spowodować, że automatyczna ekspozycja będzie zbyt niska, przez co Twoja twarz będzie wyglądać na ciemną. Jeśli zwiększysz ekspozycję, aby rozjaśnić twarz, okno stanie się zbyt jasne — być może całkowicie białe. Łączenie wielu ekspozycji pozwala uśrednić te poziomy, dzięki czemu Twoja twarz będzie widoczna na zdjęciu, a światło za Tobą nie zostanie prześwietlone.

Wiele aparatów cyfrowych i smartfonów, takich jak iPhone, ma opcję HDR. Często można wybrać jedno z trzech ustawień HDR — OFF, ON lub Auto, które wykonuje zdjęcie HDR tylko w sytuacjach o dużym kontraście. Większość aparatów wykonuje jednocześnie także zwykłe zdjęcie, dzięki czemu w przypadku każdego wykonanego zdjęcia HDR można wybrać wersję HDR lub zwykłą.

Wideo HDR

Nagranie wideo HDR powstaje w sposób podobny do zdjęcia HDR. Każda scena jest rejestrowana w tym samym czasie z różnymi ustawieniami ekspozycji (lub różnymi ustawieniami ISO). Następnie sceny są łączone w jedno nagranie. Zwykle skutkuje to jaśniejszym obrazem, ale może też powodować szarawy efekt, który wygląda nierealistycznie. Z tego powodu nagrania HDR są często modyfikowane w postprodukcji przed opublikowaniem.

Aby prawidłowo wyświetlać wideo HDR, urządzenie wyjściowe takie jak telewizor lub komputerowy (monitor) musi także obsługiwać HDR. Telewizor obsługujący HDR musi na przykład obsługiwać określone standardy wyjścia wideo. Obejmują one 10-bitowy kolor i co najmniej 90% przestrzeni kolorów DCI-P3 — zakresu kolorów RGB zdefiniowanego przez amerykański przemysł filmowy. Wyświetlacz HDR musi także obsługiwać określone formaty HDR, takie jak HDR10, Dolby Vision i Hybrid Log Gamma (HLG). Większość telewizorów HDR obsługuje wszystkie te standardy i można je aktualizować za pomocą aktualizacji oprogramowania układowego, które można pobrać z Internetu.