DV

To skrót od „Digital Video”.

DV to wczesny format cyfrowej taśmy wideo i pierwszy format cyfrowego wideo, który stał się powszechnie dostępny dla użytkowników amatorskich. W przeciwieństwie do analogowej taśmy wideo, która koduje dźwięk i obraz jako analogowy przebieg sygnału, DV zapisuje zakodowane cyfrowo sygnały dźwięku i obrazu na taśmie magnetycznej w kasecie. Kasety DV są dostępne w kilku rozmiarach — najmniejszy z nich, MiniDV, był powszechnie używany w konsumenckich kamerach wideo do czasu, gdy dostępne stały się kamery z wewnętrzną pamięcią flash.

Wideo DV ma zazwyczaj standardową rozdzielczość 720x480 (pikseli), choć wersja wysokiej rozdzielczości, HDV, obsługuje obraz w formatach 720p i 1080i. Standardowy kodek DV lekko kompresuje wideo metodą wewnątrzklatkową, przetwarzając obraz klatka po klatce, aby ułatwić edycję wideo (w przeciwieństwie do kodowania międzyklatkowego, które kompresuje wideo przez porównywanie różnic między kolejnymi klatkami). Kodek DV nie jest ograniczony do nagrywania wideo na taśmie magnetycznej; może także przechowywać wideo jako oddzielne pliki na dyskach twardych, kartach pamięci lub wbudowanej pamięci flash kamery.

Ponieważ DV przechowuje dźwięk i obraz cyfrowo, kamery wideo mogą łatwo przesyłać wideo do komputera w celu odtwarzania i edycji. Kamery DV przesyłają wideo z kasety do komputera za pomocą kabla FireWire (IEEE 1394), dzięki czemu można je następnie edytować bezpośrednio w oprogramowaniu do edycji wideo, bez dodatkowej konwersji analogowo-cyfrowej.