System dwuprocesorowy

System dwuprocesorowy to komputer z dwoma oddzielnymi procesorami. Procesory współpracują ze sobą, przetwarzając dane za pomocą techniki nazywanej wieloprocesorowością. Instrukcje są dzielone między oba procesory czyli (procesory CPU), dzięki czemu komputer może działać szybciej niż podobne urządzenie wyposażone tylko w jeden procesor.

Teoretycznie dwa procesory mogą przetwarzać dwa razy więcej danych na sekundę niż jeden procesor. Jednak ponieważ oba procesory współdzielą zasoby, takie jak pamięci podręczne L2 i L3, magistrale oraz pamięć systemową, występują wąskie gardła spowalniające ogólną wydajność. Ponadto programy muszą być napisane tak, aby korzystać z wieloprocesorowości, co oznacza, że wydajność aplikacji na komputerze dwuprocesorowym zależy od sposobu jej napisania. W rezultacie komputery dwuprocesorowe są zauważalnie szybsze niż komputery jednoprocesorowe, ale rzadko działają dwa razy szybciej.

System dwuprocesorowy a dwurdzeniowy

System dwuprocesorowy jest podobny do systemu dwurdzeniowego, ale nie jest z nim tożsamy. Komputer dwuprocesorowy ma dwa oddzielne procesory CPU, które są fizycznie rozdzielone na płycie głównej. Oba procesory mogą współdzielić zasoby (takie jak magistrala CPU i pamięć podręczna), ale są fizycznie oddzielne. W systemie dwurdzeniowym oba procesory są połączone w jeden układ scalony, który może wyglądać jak jeden procesor. Ponieważ procesory są połączone w jedną całość, można je łącznie określać jako jeden dwurdzeniowy procesor CPU.

System dwuprocesorowy i system dwurdzeniowy mają różne znaczenia, ale nie wykluczają się wzajemnie. Niektóre systemy mają dwa dwurdzeniowe procesory CPU, czyli łącznie cztery rdzenie obliczeniowe. Komputery stacjonarne mogą mieć cztery, sześć lub osiem oddzielnych procesorów. Wysokiej klasy komputery używane do obliczeń naukowych mogą znacznie wykraczać poza konfiguracje dwuprocesorowe i zawierać dziesiątki procesorów.