Multicore

Multicoretechnologie verwijst naar CPU's die twee of meer verwerkingskernen bevatten. Deze kernen werken als afzonderlijke processors binnen één chip. Door meerdere kernen te gebruiken, kunnen processorfabrikanten de prestaties van een CPU verhogen zonder de kloksnelheid van de processor te verhogen. Omdat de bovengrens van kloksnelheden de afgelopen jaren weinig is veranderd, zijn multicoreprocessors een gebruikelijke manier geworden om de computerprestaties te verbeteren.

De meeste moderne computers hebben ten minste twee kernen, oftewel een dualcoreprocessor. Sommige geavanceerde machines hebben processors met vier kernen (quadcore), zes kernen (hexacore) of acht kernen (octacore). Hoewel het toevoegen van meer kernen de algehele computerprestaties niet evenredig verhoogt (twee kernen zijn niet gelijk aan tweemaal de snelheid), leveren multicoreprocessors wel een aanzienlijke prestatieverbetering ten opzichte van CPU's met één kern. Bovendien kan een multicoreprocessor efficiënter werken dan een processor met één kern, omdat niet alle kernen actief hoeven te zijn wanneer dat niet nodig is. De "Turbo Boost Technology" van Intel kan bijvoorbeeld de voeding van volledige kernen uitschakelen wanneer deze niet worden gebruikt.

Het is belangrijk om te begrijpen dat meerdere kernen iets anders zijn dan meerdere CPU's. Hoewel een multicorecomputer twee verwerkingskernen op één chip kan bevatten, kan een computer met multiprocessing twee CPU's hebben, elk met één verwerkingskern. Omdat multicorecomputing energie- en kostenefficiënter is, zijn multicorecomputers populairder geworden dan computers met meerdere processors. Sommige geavanceerde machines combineren beide technologieën echter en bevatten meerdere CPU's, elk met meerdere kernen.