Nullteken

Een nullteken is een speciaal type teken, een zogenaamd besturingsteken, waarvan alle bits op nul zijn ingesteld. Het wordt vaak gebruikt in programmeertalen om het einde van een tekenreeks aan te geven. In praktische toepassingen, zoals database- en spreadsheetprogramma's, worden nulltekens gebruikt als opvulling.

In de meeste tekencoderingen, zoals UTF-8 en ASCII, is het nullteken het eerste teken in de set. Wanneer het wordt weergegeven in binaire notatie, bestaat het uit alleen nullen, oftewel 00000000.

Een nullteken in broncode wordt vaak weergegeven met de escape-tekenreeks \0 en wordt door programmeurs gebruikt om handmatig het einde van een tekenreeks in te stellen. Een stuk programmacode waarin de tekenreeks "Help" wordt opgeslagen, slaat bijvoorbeeld de volgende afzonderlijke tekens op:

"H" "e" "l" "p" "\0"

Het nullteken, \0, geeft het einde van de tekenreeks aan. Omdat het nullteken één byte groot is, is het rekenkundig efficiënter dan meerdere bytes gebruiken om een lengte in te stellen wanneer de tekenreeks wordt gemaakt.