Black-box testen

Black-box testen is een vorm van softwaretesten waarbij het ontwerp van de applicatie en de broncode niet bekend zijn bij de tester. Het stelt ontwikkelaars in staat externe feedback te ontvangen, zoals functieverzoeken en bugs die mogelijk door het ontwikkelingsteam over het hoofd zijn gezien.

Hoewel white-box testen nuttig is voor het stresstesten van apps, is black-box testen nuttig voor het verbeteren van de gebruikerservaring. Daarom kan een softwarebedrijf een bètaversie beschikbaar stellen aan een groep externe bètatesters. Deze gebruikers, die de app mogelijk voor het eerst gebruiken, kunnen objectieve feedback geven over de gebruikersinterface en de algemene functionaliteit.

Black-boxtesters kunnen ook bugs aan het licht brengen die de oorspronkelijke programmeurs niet hebben gevonden. Een groot aantal bètatesters kan fouten en incompatibiliteiten sneller ontdekken dan een kleine groep ontwikkelaars. Daarom brengen grote softwarebedrijven vaak bètaversies van hun apps uit voordat ze deze officieel uitbrengen. Testers kunnen tijdens de bètafase van de ontwikkeling bugrapporten en andere feedback indienen, die enkele maanden kan duren.

Veel softwareprogramma's worden zowel met white-box testen als met black-box testen getest. White-box testen komt vaker voor in de alfafase, terwijl black-box testen meestal in de bètafase wordt uitgevoerd. Het gelijktijdig uitvoeren van beide soorten tests wordt "grey-box testen" genoemd.