Testowanie czarnej skrzynki

Testowanie czarnej skrzynki to rodzaj testowania oprogramowania, w którym tester nie zna projektu aplikacji ani jej kodu źródłowego. Umożliwia ono deweloperom uzyskanie opinii z zewnątrz, takich jak prośby o dodanie funkcji i informacje o błędach, które mogły zostać przeoczone przez zespół programistów.

Podczas gdy testowanie białej skrzynki jest przydatne do testów obciążeniowych aplikacji, testowanie czarnej skrzynki pomaga poprawić wygodę użytkowania. Z tego powodu firma programistyczna może udostępnić wersję beta grupie zewnętrznych testerów wersji beta. Użytkownicy ci, którzy mogą korzystać z aplikacji po raz pierwszy, mogą przekazać obiektywne opinie na temat interfejsu użytkownika i ogólnego działania aplikacji.

Testerzy czarnej skrzynki mogą również wykryć błędy, których nie znaleźli pierwotni programiści. Duża liczba testerów wersji beta może szybciej wykrywać błędy i niezgodności niż mała grupa deweloperów. Dlatego duże firmy programistyczne często udostępniają wersje beta swoich aplikacji przed ich wydaniem. Testerzy mogą przesyłać zgłoszenia błędów i inne opinie podczas etapu beta, który może trwać kilka miesięcy.

Wiele programów przechodzi zarówno testowanie białej, jak i czarnej skrzynki. Testowanie białej skrzynki jest częstsze na etapie alfa, natomiast testowanie czarnej skrzynki zwykle przeprowadza się na etapie beta. Jednoczesne przeprowadzanie obu rodzajów testów nazywa się „testowaniem szarej skrzynki”.