ZIF

Skrót od „Zero Insertion Force”.

Gniazdo ZIF to rodzaj gniazda znajdującego się na komputerowej płycie głównej, które umożliwia łatwe wkładanie i wyjmowanie procesora. Obok gniazda znajduje się mała dźwignia, która pozwala delikatnie włożyć procesor, zmniejszając ryzyko wygięcia lub uszkodzenia jego styków. Instalacja układu w gnieździe ZIF zazwyczaj nie wymaga dodatkowych narzędzi. Wszystkie współczesne gniazda CPU wykorzystujące obudowę typu Pin Grid Array (PGA) są gniazdami ZIF; gniazda Land Grid Array (LGA) w ogóle nie wymagają wkładania styków do gniazda.

Przed włożeniem układu do gniazda ZIF podnieś dźwignię znajdującą się obok gniazda. Styki wewnątrz gniazda otworzą się, umożliwiając łatwe dopasowanie styków znajdujących się na spodzie układu do gniazda. Po opuszczeniu dźwigni, aby zamknąć gniazdo, styki zacisną się wokół styków układu. Następnie dźwignia zostaje zablokowana, aby unieruchomić układ CPU.

Przed wprowadzeniem gniazd ZIF włożenie procesora do gniazda wymagało użycia znacznej siły — osoba instalująca procesor musiała wcisnąć każdy styk znajdujący się na spodzie układu. Układy z większą liczbą styków wymagają użycia większej siły. Użycie zbyt dużej siły lub nierównomierne jej przyłożenie mogło wygiąć albo złamać styki i sprawić, że CPU nie nadawał się do użytku.