PPGA

Jest skrótem od „Plastic Pin Grid Array”.

PPGA to obudowa procesora, w której plastikowa podstawa podtrzymuje siatkę wyprowadzeń — szereg metalowych styków na spodzie układu, które pasują do gniazda na płycie głównej. Od innych rodzajów obudów z siatką wyprowadzeń różni się zastosowaniem plastiku zamiast ceramiki lub innych materiałów. Plastik jest tani i szybko odprowadza ciepło, dzięki czemu procesory mogą zawierać więcej tranzystorów i działać z większą szybkością.

Firma Intel stosowała obudowy PPGA w kilku swoich pierwszych procesorach Celeron. Te układy CPU były produkowane w latach 1998–2000 i cieszyły się popularnością ze względu na wydajność w stosunku do droższej serii Pentium II firmy Intel. Były także chętnie wybierane przez osoby zajmujące się podkręcaniem, które odkryły, że układy pozostają stabilne po uruchomieniu z większą szybkością, niż oficjalnie obsługiwała firma Intel.

Obudowy PPGA wprowadzono, gdy firma Intel zaczęła odchodzić od układów montowanych w gniazdach, stosowanych we wczesnych seriach Pentium II i Celeron. PPGA wyszła z użycia po wprowadzeniu przez firmę Intel obudowy FCPGA (flip-chip pin grid array) wraz z serią Pentium III w 2000 roku. Z czasem obudowy z siatką wyprowadzeń zostały całkowicie zastąpione przez obudowy LGA (land grid array), w których wyprowadzenia znajdują się w samym gnieździe i łączą się z płaskimi stykami na spodzie układu.